پيشگان ، خطابشان كنند سخن ملايم گويند ( 63 ) . و كسانى كه شب را با سجده و نماز براى پروردگارشان به روز آرند ( 64 ) . و كسانى كه گويند : پروردگارا عذاب جهنم را از ما بگردان كه عذاب آن دائم است ( 65 ) . كه جهنم قرارگاه و جاى بدى است ( 66 ) . و كسانى كه چون خرج مىكنند اسراف نكنند و بخل نورزند و ميان اين دو معتدل باشند ( 67 ) . و كسانى كه با خداى يكتا خدايى ديگر نخوانند و انسانى را كه خدا محترم داشته جز به حق نكشند و زنا نكنند و هر كه چنين كند به زودى سزا بيند ( 68 ) . روز قيامت عذابش دو برابر شود و در آن به خوارى جاويدان به سر برد ( 69 ) . مگر آنكه توبه كند و مؤمن شود و عمل شايسته كند آن گاه خدا بديهاى اين گروه را به نيكيها مبدل كند كه خدا آمرزگار و رحيم است ( 70 ) . و هر كه توبه كند و عمل شايسته انجام دهد به سوى خدا بازگشتى پسنديده دارد ( 71 ) . و كسانى كه گواهى به ناحق ندهند و چون بر ناپسندى بگذرند با بزرگوارى گذرند ( 72 ) . و كسانى كه چون به آيه هاى پروردگارشان اندرزشان دهند كر و كور بر آن ننگرند ( 73 ) . و كسانى كه گويند پروردگارا ما را از همسران و فرزندانمان ، مايه روشنى چشم ما قرار ده و ما را پيشواى پرهيزكاران بنما ( 74 ) . آنها به پاداش اين صبرى كه كرده‌اند غرفه بهشت پاداش يابند و در آنجا درود و سلامى شنوند ( 75 ) . جاودانه در آنند كه نيكو قرارگاه و جايگاهى است ( 76 ) . بگو اگر عبادتتان نباشد پروردگار من اعتنايى به شما ندارد شما كه تكذيب كرده‌ايد به زودى نتيجه اش را خواهيد ديد ( 77 ) . بيان آيات اين آيات صفات بر جسته و ستوده اى از مؤمنين را در مقابل صفات ناستوده اى كه براى كفار شمرده بر مىشمارد ، كه جامع آن صفات در مؤمنين اين است كه : مؤمنين پروردگار خود را مىخوانند ، و پيامبر او و كتابى كه او بر آن پيامبر نازل كرده تصديق مىنمايند ، و ( آن صفات ) در كفار اين است كه : كفار رسالت پيامبر خداى را تكذيب مىكنند ، و از دعوت او اعراض مىنمايند و پيروى هواى نفس مىشوند ، و به همين مناسبت آيات مورد بحث با آيه * ( « قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً » ) *