ضرر و نفع خود نيستند تا آن را دفع و اين را جلب كنند ، آن وقت چگونه مالك نفع و ضرر غير هستند ، و اگر در آيه ضرر را از نفع جلوتر آورد ، براى اين بود كه دفع ضرر مهمتر از جلب نفع است . * ( « وَلا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَلا حَياةً وَلا نُشُوراً » ) * - يعنى مالك مرگ نيستند ، تا آن را از پرستندگان خود و يا از هر كس كه بخواهند ، دور كنند و نيز مالك حياتى نيستند تا از هر كس بخواهند آن را بگيرند ، و يا به هر كس كه بخواهند بدهند ، و نيز مالك نشور هم نيستند تا مردم را به دلخواه خود مبعوث و زنده كرده و در مقابل كرده هايشان آنان را جزا بدهند ، و إله ، آن كسى است كه مالك اين امور باشد . بحث روايتى در كافى به سند خود از ابن سنان ، از شخصى كه نامش را برده روايت كرده كه گفت : از امام صادق ( ع ) معناى قرآن و فرقان را پرسيدم كه آيا دو چيزند يا يك چيز ؟ فرمود : ( به يك اعتبار دو چيزند ، و به اعتبارى ديگر يك چيز ) ، قرآن مجموع آيات است ، و فرقان تنها آن آيات محكمى است كه مربوط به دستور العملها است « 1 » . و در اختصاص مفيد در حديث عبد اللَّه بن سلام كه حاكى از گفتگوى او با رسول خدا ( ص ) است آمده ( كه مىگويد به حضرت ) عرضه داشتم : آيا خداوند كتابى بر تو نازل كرده ؟ فرمود : بله . گفتم : آن كتاب كدام است ، فرمود فرقان است . پرسيدم : چرا پروردگارت آن را فرقان ناميد ؟ فرمود : براى اينكه آيات و سوره هاى اين كتاب جداى از هم است ، مانند تورات ، و مانند انجيل و زبور در الواح و صحف نازل نشد ، به خلاف آنها كه در الواح و اوراق و يك مرتبه نازل شدند ، گفتم : درست فرمودى يا محمد « 2 » . مؤلف : هر يك از دو روايت ناظر به يكى از دو معناى فرقان است كه گذشت .

--> ( 1 ) كافى ، ج 2 ، ص 630 ح 11 . ( 2 ) اختصاص مفيد ، ص 44 .