كه در اين صورت ( يعنى اگر به بتپرستان اندك توجهى مىكردى ) ، كيفر اين عمل را به تو مىچشانديم و عذاب تو را در دنيا و آخرت مضاعف مىكرديم آن گاه از قهر و خشم ما هيچ ياورى بر خود نمىيافتى ( 75 ) . و نيز نزديك بود كافران تو را در سرزمين خود سبك كرده در نتيجه يا با مكر يا به زور تو را از آنجا بيرون كنند ، كه در اين صورت بيش از اندك زمانى نمىزيستند ( 76 ) . ما سنت خود را در ساير پيغمبران كه پيش از تو بودند همين قرار داديم و اين طريقه ما را تغييرپذير نخواهى يافت ( 77 ) . نماز را وقت زوال آفتاب تا اول تاريكى شب به پا دار و نماز صبح را نيز به جاى آر كه آن به حقيقت هم مشهود ملائكه شب است ( كه مىروند ) و هم ملائكه روز ( كه مىآيند ) ( 78 ) . و بعضى از شب را بيدار باش و تهجد كن كه اين نماز شب تنها بر تو واجب است باشد كه خدايت به مقامى محمود ( شفاعت ) مبعوث گرداند ( 79 ) . و همواره بگو پروردگارا مرا با قدمى صدق داخل و با قدمى صدق بيرون كن و به من از جانب خود بصيرت و حجت روشنى كه همواره ياريم كند عطا كن ( 80 ) . و به امتت بگو : رسول حق آمد و باطل را نابود كرد كه باطل خود بىآبرو و لايق محو و نابودى ابدى است ( 81 ) . بيان آيات اين آيات گوشه اى از نيرنگهاى مشركين را كه به قرآن و به پيغمبر ( ص ) زدند و تعدى و پافشارى كه در انكار توحيد و معاد كردند يادآور شده ، در همين باره عليه ايشان احتجاج و استدلال مىكند . آرى آنها خواسته بودند كه رسول خدا ( ص ) نسبت به قسمتى از دستورات ، با آنان مداهنه كند و نيز خواستند او را از مكه بيرون كنند . به همين جهت در اين آيات به شديدترين بيان آن جناب را تهديد مىكند كه مبادا به طرف مشركين و لو هر قدر هم اندك باشد ميل پيدا كند ، و ايشان را هشدار داده كه اگر آن جناب را از مكه بيرون كنند هلاكشان فرمايد . در اين آيات توصيه رسول خدا ( ص ) به نماز و توسل به درگاه پروردگار در آغاز كلام و هم در انجام آن و نيز اعلام به ظهور حق آمده است . * ( « وَإِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَه وَإِذاً لَاتَّخَذُوكَ