زيارت مشركين جلوگيرى نفرمود و از سنتهاى زيارتى مشركين يكى اين بود كه اگر با لباس وارد مكه مىشدند و با آن لباس دور خانه خدا طواف مىكردند ديگر آن لباس را به تن نمىكردند و مىبايد آن را صدقه دهند لذا براى اينكه لباسهايشان را از دست نداده باشند قبل از طواف از ديگران لباسى را عاريه و يا كرايه مىكردند و بعد از طواف به صاحبانشان بر مىگرداندند ، در اين ميان اگر كسى به لباس عاريه و اجاره دست نمىيافت و خودش هم تنها يك دست لباس همراه داشت ، براى آنكه آن لباس را از دست ندهد ناچار برهنه مىشد و لخت مادرزاد به طواف مىپرداخت . وقتى زنى رعنا و زيبا از زنان عرب به زيارت حج آمد و خواست تا لباسى عاريه و يا كرايه كند ليكن نيافت ، خواست با لباس طواف كند گفتند : در اين صورت بايستى بعد از طواف لباست را تصدق دهى ، گفت : من جز اين لباس ندارم ، و لذا لخت شد و به طواف پرداخت ، مردم ريختند به تماشايش ناچار يك دست خود را بر عورت پيشين و دست ديگرش را بر عورت پسين گذاشت و طواف را به آخر رساند در حالى كه مىگفت : اليوم يبدو بعضه او كله فما بدأ منه فلا احله « 1 » . بعد از آنكه از طواف فارغ شد عده اى به خواستگاريش آمدند ، گفت من شوهر دارم . از طرفى سيره رسول خدا ( ص ) قبل از نزول اين سوره اين بود كه جز با كسانى كه به جنگ او برمىخاستند نمىجنگيد ، و اين روش بخاطر اين آيه بود كه مىفرمايد : « فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّه لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا » « 2 » تا آنكه سوره برائت نازل شد ، و پيامبر مامور شد به اينكه مشركين را از دم شمشير بگذارند چه آنها كه سر جنگ دارند و چه آنها كه كنارند ، مگر آن كسانى كه در روز فتح مكه براى مدتى با آن حضرت معاهده بستند ، مانند صفوان بن اميه و سهيل بن عمرو كه به فرمان : * ( « بَراءَةٌ مِنَ اللَّه وَرَسُولِه إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَسِيحُوا فِي الأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ » ) * چهار ماه يعنى بيست روز از ذى الحجه و تمامى محرم و صفر و ربيع الاول و ده روز از ربيع الثانى مهلت يافتند ، كه اگر بعد از اين مدت باز به شرك خود باقى ماندند آنان نيز محكوم به مرگند .

--> ( 1 ) امروز بعضى از آن ( عورتم ) و يا همه اش هويدا مىشود پس آنچه را كه هويدا گردد ( بر كسى ) حلال نمىكنم . ( 2 ) حال اگر از شما كنار كشيده ديگر با شما پيكار نكردند ، و به شما پيشنهاد صلح دادند ( در اين صورت ) خداوند براى شما تسلطى بر ايشان قرار نداده . سوره نساء آيه 90