مؤلف : صاحب الدر المنثور خلاصه اين روايت را از ابن اسحاق و ابن ابى حاتم از عباد بن عبد اللَّه بن زبير نيز روايت كرده است « 1 » . و در مجمع البيان در ذيل آيه * ( « وَقاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّه لِلَّه » ) * گفته است : زراره و غير او از ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده‌اند كه فرمود : هنوز تاويل اين آيه تحقق نيافته ، وقتى قائم ما ( صلوات اللَّه عليه ) قيام نمايد آنهايى كه او را درك مىكنند خيلى زود تاويل اين آيه را خواهند ديد ، و البته دين محمد ( ص ) به مرحله اى خواهد رسيد كه شبى برسد و مشركى بر روى زمين باقى نماند « 2 » . مؤلف : اين روايت را عياشى در تفسير خود از زراره از آن جناب نقل كرده ، و در معناى آن روايتى است كه كافى به سند خود از محمد بن مسلم از ابى جعفر ( ع ) نقل كرده و نيز نظير آن را عياشى از عبد الاعلى حلبى از ابى جعفر ( ع ) در ضمن روايت طولانى نقل نموده است « 3 » . در سابق هم در تفسير آيه * ( « لِيَمِيزَ اللَّه الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ . . . » ) * حديث ابراهيم ليثى و پاره اى مطالب راجع به آن در ذيل آيه « كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ » « 4 » در جلد ششم اين كتاب گذشت .

--> ( 1 ) الدر المنثور ج 3 ص 184 ( 2 ) مجمع البيان ج 4 ص 543 ط تهران ( 3 ) تفسير عياشى ج 2 ص 56 ش 49 و 48 ( 4 ) سوره اعراف آيه 29