آيه آن را دفع مىنمايد . * ( « وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ . . . » ) * « حيق » به معناى حلول و رسيدن است ، در مفردات راغب است كه بعضىها گفته‌اند : اصل « حيق » ، « حق » بوده ، و با قلب « قاف » به « ياء » بدين صورت درآمده است ، مانند كلمه « زال » كه اصلش « زل » بوده است ، و لذا در آيه « فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ » بعضىها قرائت كرده‌اند : « فازالهما الشيطان » و به همين منوال است « ذمه » و « ذامه » « 1 » . و اما « استهزاء » كفار به پيغمبران عبارت بوده از اينكه عذابى را كه آن حضرات مردم را از آن بيم مىداده‌اند و به نزول آن تهديد مىكرده‌اند مسخره مىنمودند ، و در نتيجه همان عذاب بر آنان نازل مىشد ، در آيه اول خداوند هم رسول گرامى خود را دلخوش كرده و هم مشركين را انذار نموده ، و در آيه دوم مردم را به اينكه از شنيدن موعظه پند گيرند امر فرموده است .

--> ( 1 ) مفردات راغب ص 137