بخوانند . . . « 1 » و ممكن است مقصود امام ( ع ) از اينكه فرمود : رسول خدا ( ص ) اين دو ركعت نماز را نخواند ، اين باشد كه آن حضرت دائما اين نماز را نمىخواند ، بلكه گاهى مىخواند و گاهى نمىخواند ، كما اينكه از بعضى از احاديث ديگر هم اين معنا استفاده مىشود ، و با اين احتمال ، روايت ابى بصير معارض و منافى با روايت ديگرى كه مىگويد رسول خدا ( ص ) اين نماز را مىخواند نخواهد بود . 145 - و در تهذيب به سند خود از زراره نقل كرده كه گفت شنيدم حضرت ابى جعفر ( ع ) مىفرمايد : رسول خدا ( ص ) در هيچ روزى تا ظهر نمىشد نمازى نمىخواند وقتى كه ظهر مىشد و به قدر نصف انگشت سايه مىگشت هشت ركعت مىخواند و وقتى سايه به قدر يك ذراع مىشد نماز ظهر را مىخواند بعد از نماز ظهر هم دو ركعت و قبل از نماز عصر دو ركعت مىخواند تا آنكه سايه به قدر دو ذراع مىشد آن وقت نماز عصر را بجا مىآورد و وقتى آفتاب غروب مىكرد نماز مغرب را و بعد از زوال سرخى شفق ، عشا را مىخواند و مىفرمود : وقت عشا تا ثلث شب امتداد دارد ، بعد از عشا نماز ديگرى نمىخواند تا شب به نصف مىرسيد ، آن گاه برمىخاست و سيزده ركعت نماز مىخواند كه سيزدهمى آن نماز وتر بود و دو ركعت از آن نافله صبح و وقتى فجر طالع و هوا روشن مىشد نماز صبح را مىخواند . « 2 » مؤلف : در اين روايت تمامى نافله عصر را ذكر نكرده و مهم هم نيست چون از ساير روايات مقدار آن بدست مىآيد . 146 - و نيز در تهذيب به سند خود از معاوية بن وهب نقل مىكند كه گفت : شنيدم كه امام صادق ( ع ) در ضمن بيان چگونگى نماز رسول خدا ( ص ) مىفرمود : ظرف آب را رو پوشيده بالاى سرش مىگذاشتند و آن جناب مسواك خود را هم زير رختخواب خود مىگذاشت و مىخوابيد ، تا چندى كه خدا بخواهد ، و وقتى از خواب بيدار مىشد مىنشست و نظرى به آسمان مىافكند و آياتى را كه در سوره آل عمران است يعنى آيات « إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ . . . » را مىخواند سپس دندانها را مسواك كرده ، تطهير نموده و به مسجد مىرفت و چهار ركعت نماز مىخواند كه ركوع هر ركعتش به قدر قرائت آن و سجودش به قدر ركوع آن طول مىكشيد ، به حدى كه مردم مىگفتند كى سر از ركوع برمىدارد و

--> ( 1 ) علل الشرائع ج 2 ص 331 . ( 2 ) تهذيب ج 2 ص 262 ح 82 .