شوخى نمىكنيد ؟ شوخى از خوش اخلاقى است و تو با شوخى مىتوانى در برادر مسلمانت مسرتى ايجاد كنى ، رسول خدا ( ص ) همواره با اشخاص شوخى مىكرد ، و مىخواست تا بدين وسيله آنان را مسرور سازد . « 1 » 28 - و نيز در آن كتاب از ابى القاسم كوفى در كتاب اخلاق خود از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه از شوخى بهره اى دارد ، رسول اللَّه ( ص ) هم با اشخاص شوخى مىكرد ، ولى در شوخيهايش جز حق نمىگفت . « 2 » 29 - و در كافى به سند خود از معمر بن خلاد نقل كرده كه گفت از حضرت ابى الحسن سؤال كرد كه قربانت شوم ، انسان با مردم آميزش و رفت و آمد دارد ، مردم مزاح مىكنند مىخندند ، تكليف چيست ؟ فرمود ، عيبى ندارد اگر نباشد ، و من گمان مىكنم مقصود آن جناب از جمله « اگر نباشد » اين بود كه اگر فحش نباشد ، آن گاه فرمود : مردى اعرابى بديدن رسول اللَّه مىآمد و برايش هديه مىآورد و همانجا به عنوان شوخى مىگفت پول هديه ما را مرحمت كن رسول خدا هم مىخنديد و وقتى اندوهناك مىشد مىفرمود : اعرابى چه شد كاش مىآمد . « 3 » 30 - و در كافى به سند خود از طلحة بن زيد از امام ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده كه فرمود : رسول خدا ( ص ) بيشتر اوقات رو به قبله مىنشست . « 4 » 31 - و در كتاب مكارم مىگويد : رسول خدا ( ص ) رسمش اين بود كه وقتى مردم بچه هاى نو رسيده خود را به عنوان تبرك خدمت آن جناب مىآوردند ، آن حضرت براى احترام خانواده آن كودك ، وى را در دامن خود مىگذاشت و چه بسا بچه در دامن آن حضرت بول مىكرد و كسانى كه مىديدند ناراحت شده و سر و صدا راه مىانداختند ، آن حضرت نهيبشان مىكرد و مىفرمود : هيچ وقت بول بچه را قطع مكنيد و بگذاريد تا آخر بول خود را بكند ، خلاصه صبر مىكرد تا بچه تا به آخر بول كند آن گاه در حق آن دعا مىفرمود و يا برايش اسم مىگذاشت و با اين عمل خاندان كودك را بى نهايت مسرور مىساخت ، و طورى رفتار مىكرد كه خانواده كودك احساس نمىكردند كه آن جناب از بول بچه شان متاذى شد تا در

--> ( 1 ) مكارم الاخلاق ص 21 . ( 2 ) مكارم الاخلاق ص 21 . و مستدرك الوسائل ج 2 ص 76 ح 3 . ( 3 ) كافى ج 2 ص 663 ح 1 . ( 4 ) كافى ج 2 ص 661 ح 4 .