السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
216
تفسير الميزان ( فارسي )
قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّه يا أُولِي الأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 100 ) ترجمه آيه بگو اى محمد هرگز پاك و ناپاك مساوى نيستند هر چند زيادى ناپاكان شما را به تعجب وا دارد ، پس اى خردمندان از خدا بترسيد باشد كه رستگار شويد ( 100 ) . بيان آيه اين آيه سياقش نحوه اى است كه گويا منفرد و غير مربوط به ما قبل و ما بعد خود نازل شده و گويا زحمت ارتباط دادن آن به ما قبل و ما بعدش زحمتى بى نتيجه است ، آيه ايست مشتمل بر يك مثال كلى كه خداوند آن مثال را براى بيان خصوصيتى كه براى دين حق است در بين ساير اديان ، و رفتار مردم نسبت به دين حق و دين باطل به كار برده است ، و آن خصوصيت اين است كه اعتبار در هر جا با حق است ، و لو اينكه اهل حق و جمعيت آن كم و معدود باشند ، و در برابر خير و سعادت بايد تسليم شد ، هر چند بيشتر مردم مخصوصا اقويا از آن گريزان و روىگردان باشند ، زيرا حق در احكام و نواميسش جز بر عقل سليم اعتماد ندارد ، و حاشا كه عقل سليم مردم را جز به سوى صلاح مجتمعشان و جز به كارهايى كه جامعه را احكام و انتظام مىبخشد راهنمايى نمايد ، خواه هواپرستان كه هميشه اكثريت را دارا هستند بخواهند يا