نشود اين عده يهود را به نزد رسول خدا ( ص ) فرستاده و به آنان دستور دادند كه پيامبر اسلام را در كار خود حكم قرار دهند ، اگر او نيز طبق حكم ما ( يعنى همان حكم تحريفى ) حكم كرد قبول كنند و اگر حكمى ديگر ( يعنى همان حكمى كه علماى يهود از تورات دزديده و پنهان كرده بودند ) كرد از قبول آن بر حذر باشند . * ( « وَمَنْ يُرِدِ اللَّه فِتْنَتَه فَلَنْ تَمْلِكَ لَه مِنَ اللَّه شَيْئاً » ) * ظاهرا اين جمله ، جمله اى است معترضه و منظور از آن اين است كه روشن سازد كه اين يهوديان مفتون به فتنه اى الهى هستند و در نتيجه رسول خدا ( ص ) خرسند و دلخوش گردد كه امر همه به دست خدا و محول به او است و خود آن جناب از ناحيه خدا مالك هيچ جهتى از جهات اين ماجرا نيست و به همين جهت هيچ موجبى براى غصه خوردن او نيست و هيچ راهى براى خلاصى از آن ندارد . * ( « أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّه أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ » ) * به حكم اين جمله دلهاى اين منافقين بر همان قذارت و پليدى اولش باقى مانده به خاطر فسقهايى كه مكرر انجام مىدهند و به همان جهت خداى تعالى گمراهشان كرد و معلوم است كه خداى تعالى گمراه نمىكند مگر فاسقان را . * ( « لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ » ) * اين جمله تهديدى است براى آنان به اينكه خداى تعالى در دنيا خوارشان خواهد كرد كه ديديم چگونه كرد و هم در آخرت به عذابى دردناك گرفتارشان خواهد كرد . * ( « سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ » ) * راغب در مفردات گفته است كه : كلمه « سحت » به معناى پوسته اى است كه دور ريخته مىشود و اين كلمه در قرآن مجيد آمده آنجا كه فرموده : « فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ » ( به ضمه ياء ) البته بعضى اين جمله را به صورت : « فيسحتكم » ( با فتحه ياء ) خوانده‌اند ، هيچ فرقى بين اين دو قرائت نيست براى اينكه چه بگويى : « سحته » و چه بگويى : « اسحته » معنايش يكى است و از همين باب است كه به محظور و عمل نادرستى كه مرتكبش را ننگين مىسازد « سحت » گفته مىشود كانه اين گونه اعمال ، دين و مروت مرتكب را مىپوشاند و به صورت پوسته اى در مىآورد كه بايد دور ريخته شود و به همين معنا است كه در قرآن كريم فرموده : * ( « أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ » ) * يعنى بسيار چيزهايى كه دين آنان را مىپوشاند . در كلام رسول خدا ( ص ) نيز آمده آنجا كه فرمود : هر گوشتى كه از سحت ( يعنى از غذاى حرام در بدن يك انسان ) برويد آتش سزاوار به آن است و باز به همين جهت رشوه را « سحت »