السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
249
تفسير الميزان ( فارسي )
و اين آيه چنين مىنمايد كه از آيه قبلى انتزاع و نتيجه گيرى شده است ، چون آيه قبلى هم ثواب كسانى را بيان مىكرد كه ايمان آورده ، عمل صالح مىكنند و مىفرمود : * ( « فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِه » ) * و شايد به همين جهت بوده كه در اينجا كيفر كسانى را كه از پيروى برهان و نور تخلف مىكنند بيان نكرد ، چون اين آيه ، خود ، همان مضمون آيه قبل را دارد و با اين حال ديگر حاجتى نبود كه وضع متخلفين و آنها كه استنكاف و استكبار مىورزند را دوباره تكرار كند ، چون در اينجا فهماند جزاى پيروان اينجا ، جزاى پيروان آنجا است و در اين ميان به جز دو طائفه وجود ندارد يا پيرو و يا متخلف . و بر اين اساس جمله : * ( « فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْه » ) * در مقابل جمله : * ( « فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ » ) * است كه همانا بهشت باشد و نيز در اين آيه جمله : « و فضل » در مقابل جمله : * ( « وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِه » ) * در آن آيه است و اما جمله : * ( « وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْه صِراطاً مُسْتَقِيماً » ) * ، در حقيقت يكى از آثار اعتصام به خداى تعالى است كه در سوره آل عمران نيز ذكرش آمده و فرموده بود : « وَمَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّه فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » « 1 » .
--> ( 1 ) « سوره آل عمران ، آيه 101 » .