آنچه كه مالكش نيست ملامت كند ، هم چنان كه خودش فرموده بود : « لا يُكَلِّفُ اللَّه نَفْساً إِلَّا ما آتاها » « 1 » و شان رسول خدا ( ص ) هم اجل از اين است كه خداى تعالى را به چنين جلالى نشناسد و چگونه ممكن است با اينكه آن جناب از هر كس ديگر آشناتر است به مقام پروردگارش ، مع ذلك از خداى تعالى رفتارى را بخواهد كه خود او منزه از داشتن چنين رفتارى است . و در كافى به سند خود از ابن ابى ليلى روايت آورده كه گفت : عاصم بن حميد برايم حديث كرد و گفت : نزد امام صادق ( ع ) بودم كه مردى به حضورش آمد و از فقر و حاجت شكايت كرد ، حضرت فرمود : براى اينكه فقر و حاجتت زايل گردد ازدواج كن ، آن مرد ازدواج كرد و فقرش شديدتر شد ، لا جرم به حضور امام صادق ( ع ) آمد ، حضرت پرسيد : حال و روزت چگونه است ؟ آن مرد عرضه داشت : بدتر از سابق شدم ، فرمود : حال زن را رها كن و از او جدا شو و آن مرد چنان كرد و چيزى نگذشت كه ثروتمند شد ، امام صادق ( ع ) فرمود : من به تو دو دستور دادم كه خداى تعالى به آن دو امر كرده ، يك جا فرموده : « وَأَنْكِحُوا الأَيامى مِنْكُمْ . . . » « 2 » و جايى ديگر فرموده : « در صورت ناسازگارى از فقر نترسند » خداى تعالى زن شوهردار را روزى مىدهد ، ( زن ) بىشوهر را هم روزى مىدهد ، مرد هم از بى زن شدن نهراسد ، اى بسا خداى تعالى بهتر از اول را به او بدهد : * ( « وَإِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّه كُلًّا مِنْ سَعَتِه » ) * . « 3 » : « 4 » .

--> ( 1 ) خداى تعالى هيچكسى را تكليف نمىكند ، مگر در مورد آن چيزهايى كه به او داده باشد . « سوره طلاق ، آيه 7 » . ( 2 ) و اگر فقير باشند خدا به فضل واسع خود بىنيازشان مىكند . « سوره نور ، آيه 32 » . ( 3 ) و اگر از يكديگر جدا شوند خداى تعالى هر يك از آن دو را به فضل واسع خود بى نياز مىكند . ( 4 ) فروع كافى ، ج 5 ص 331 ح 6 .