بحث روايتى در كافى و تفسير عياشى از امام صادق ع روايت شده كه فرمود : « اسرائيل را وضع چنين بود كه هر وقت گوشت شتر مىخورد ، دردى كه در خاصره داشت ، شديد مىشد از اين رو اين گوشت را بر خود حرام كرد ، و اين قبل از نزول تورات بود و بعد از نزول تورات نه آن را تحريم كرد و نه خودش از آن گوشت خورد . » « 1 » « 2 » مؤلف : قريب به اين روايت از طريق اهل سنت و جماعت نيز نقل شده است . و اينكه در روايت فرمود : « نه آن را تحريم كرد و نه خود از آن گوشت خورد . » منظور اسرائيل نيست ، چون اسرائيل در آن زمان زنده نبود ، بلكه منظور موسى ع است و اگر نام موسى را نبرد ، براى اين بود كه مقام ، دلالت بر آن مىكرد . و احتمال هم دارد كه جمله : « و لم ياكله » - با ضمه ياء و تشديد كاف - از مصدر « تاكيل » باشد - يعنى تمكين از خوردن - و معنايش اين باشد كه : موسى نه آن را حرام كرد و نه در اختيار كسى قرار داد تا بخورد . چون از كتاب تاج استفاده مىشود كه باب تفعيل و باب مفاعله از ماده « اكل - خوردن » به يك معنا است . و چون باب مفاعله آن ، يعنى مؤاكله به معناى هم غذا شدن است ، قهرا تاكيل هم به همين معنا خواهد بود .

--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 184 ش 86 ط تهران . ( 2 ) كافى ج 5 ص 306 ح 9 .