طريق نقل شده و بعضى از افراد را كه طريق به او منتهى مىشود از صحابه دانسته است و از جمله حسن بن على ع و عثمان بن عفان و سعد بن ابى وقاص و بكر بن سمال و طلحه و زبير و عبد الرحمن بن عوف و عبد اللَّه بن عباس و ابا رافع غلام رسول خدا ص و جابر بن عبد اللَّه و براء بن عازب و انس بن مالك را شمرده . و اين معنا در كتاب مناقب نيز از عده اى از راويان و مفسران نقل شده و همچنين در الدر المنثور آمده است . و يكى از حرفهاى عجيبى كه مفسرى در تفسير خود زده ، سخنى است كه در تفسير آيه مورد بحث آورده و گفته است : روايات همه اتفاق دارند بر اينكه رسول خدا ص براى مباهله على و فاطمه و دو فرزندان فاطمه را انتخاب كرده و كلمه : « نسائنا » را حمل بر فاطمه ع به تنهايى و كلمه « انفسنا » را بر على ع به تنهايى حمل نموده ، آن گاه گفته : مصادر اين روايات همه و همه علماى شيعه‌اند و همه مىدانيم كه منظور شيعه از اين عمل چه بوده است ، بعد از جعل آن روايات تا آنجا كه توانستند كوشش كردند آن را در بين مسلمانان ترويج كنند و به حدى در اين كار موفق شدند كه حتى توانستند در بين اهل سنت هم رواجش دهند ، ولى جعل كنندگان اين احاديث نتوانستند قصه جعلى خود را كه همان مضمون روايات جعلى است با آيه مباهله تطبيق دهند ، براى اينكه در آيه شريفه كلمه « نسائنا » آمده و اين كلمه جمع است و هيچ عربى اين كلمه را در مورد يك زن اطلاق نمىكند ، آن هم زنى كه دختر خود گوينده باشد ، آن هم گوينده اى كه خود زنان متعدد دارد ، عرب از كلام چنين گوينده وقتى مىگويد : « زنان ما » دخترش به ذهنشان نمىرسد و از اين بعيدتر اينكه رسول خدا ص از كلمه « انفسنا » كه آن نيز جمع است على ع را منظور داشته باشد . از سوى ديگر واردين از نجران زنان و فرزندان خود را همراه نياورده بودند تا رسول خدا ص به حكم آيه شريفه مامور باشد بايشان بفرمايد زنان و فرزندان خود را بياوريد ، پس آيه شريفه در خصوص داستان خاصى به نام مباهله با اهل نجران نازل نشده و از آيه بيش از اين استفاده نمىشود كه : خداى تعالى به رسول گرامى خود دستور داده است به اينكه اگر فرضا كسى از اهل كتاب با تو بر سر مساله عيسى مجادله كرد ، او را دعوت كن به اينكه با زنان و مردان و فرزندان يك جا جمع شوند ، مؤمنين هم با زن و فرزند يك جا جمع شوند و اين دو دسته با هم مباهله كنند ، به اين نحو كه به درگاه خدا تضرع نموده ، از او بخواهند هر يك از دو طايفه را كه در باره عيسى ع دروغ مىگويد ، لعنت كند يعنى از رحمت خود دور فرمايد .