مىروند و به هيچ وجه آن را قبول نمىكنند و اتفاقا همين طور شد كه اشاره فرموده بود و مسيحيان با عمل خود اين اشعار آيه را تصديق كردند . بحث روايتى در تفسير قمى از امام صادق ع روايت كرده كه فرمود : نصاراى نجران وقتى براى وفد و شرفيابى حضور رسول خدا ص حركت مىكردند ، سه نفر از بزرگانشان به نام اهتم و عاقب و سيد با آنان همراهى نمودند ، در مدينه وقتى موقع نمازشان رسيد ، ناقوس نواخته به نماز ايستادند ، اصحاب رسول خدا ص عرضه داشتند : يا رسول اللَّه اين مسجد تو است ، مسجد اسلام است ، چرا بايد در اينجا ناقوس بنوازند ؟ رسول خدا ص فرمود : كارى به كارشان نداشته باشيد ، بعد از آنكه از نمازشان فارغ شدند ، به رسول خدا ص نزديك شده ، پرسيدند : مردم را به چه دينى دعوت مىكنى ؟ فرمود : به شهادت دادن به اينكه جز اللَّه معبودى نيست و اينكه من فرستاده خدايم و اينكه عيسى ع بنده اى است مخلوق كه مىخورد و مىنوشيد و سخن مىگفت پرسيدند : اگر مخلوق و بنده بود پدرش كه بود ؟ ، در اينجا به رسول خدا ص وحى شد كه به ايشان بگو : شما در باره آدم چه مىگوئيد ؟ آيا بنده اى مخلوق بود ، مىخورد و مىنوشيد و سخن مىگفت و عمل زناشويى انجام مىداد يا نه ؟ رسول خدا ص همين سؤالات را از ايشان كرد ، جواب دادند : بله بنده اى مخلوق بود و كارهايى كه برشمردى مىكرد ، فرمود : اگر بنده بود و مخلوق پدرش كه بود ؟ مسيحيان مبهوت و مغلوب شدند و خداى تعالى اين آيه را فرستاد : « إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّه كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَه مِنْ تُرابٍ . . . » و نيز اين آيه را كه فرمود : * ( « فَمَنْ حَاجَّكَ فِيه مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ) * - تا جمله - * ( فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّه عَلَى الْكاذِبِينَ » ) * . رسول خدا ص به ايشان فرمود : پس با من مباهله كنيد ، اگر من صادق بودم لعنت خدا بر شما نازل شود و اگر كاذب باشم لعنتش بر من نازل شود ، مسيحيان گفتند : با ما از در انصاف درآمدى ، قرار گذاشتند همين كار را بكنند ، وقتى به منزل خود برگشتند ، رؤسا و بزرگانشان مشورت كردند و گفتند : اگر خودش با امتش به مباهله بيايند ، مباهله مىكنيم چون مىفهميم كه او پيغمبر نيست و اگر خودش با اقرباءش به مباهله بيايد مباهله نمىكنيم ، چون هيچكس عليه زن و بچه خود اقدامى نمىكند ، مگر آنكه ايمان و يقين داشته باشد كه خطرى در بين نيست و در اين صورت او در دعويش صادق است ، فردا صبح به طرف رسول خدا ص