عاجز شده و خواسته است كه شانه از زير اين بار خالى كند . و گويا منشا اين احتمال اين بوده كه ديده‌اند قرآن كريم داستان اين قرعه كشى و بگو مگو را بعد از تمام شدن داستان ولادت مريم ، و اصطفاى وى و بعد از آيه 37 آورده كه در آن ، از كفالت زكريا سخن رفته . پس معلوم مىشود كفالت زكريا دو بار بوده : يكى در اوائل ورود مريم به كليسا در ايام كودكيش و ديگرى در بزرگساليش كه زكريا مىخواسته از كفالت مريم شانه خالى كند ، و در آخر به حكم قرعه باز عهده دار آن شده است . ليكن صرف اينكه در اين سوره دو جا از كفالت سخن رفته ، يكى در آيه 37 ، و يكى در آيه مورد بحث ، دليل نمىشود كه واقعه دو بار اتفاق افتاده باشد ، به شهادت اينكه مىبينيم در سوره يوسف دو بار از توطئه برادران عليه آن جناب خبر داده ، يكى در آيه : 8 و 9 و 10 و بار ديگر در آيه : 102 در حالى كه واقعه ، يك واقعه است ، اين كار هيچ عيبى ندارد ، زيرا در اين گونه موارد گوينده يا مىخواهد در نوبت اول به بعضى از خصوصيات آن اشاره كند و در نوبت دوم به بعضى ديگر ، و يا منظورش اين است كه با تكرار آن ، ادعا و مقصود خود را ثابت نمايد ، و اتفاقا در داستان زكريا نكته اول منظور بوده ، و در داستان يوسف نكته دوم . ( در اول سوره كه سخن از تكفل زكريا بود ، براى اين بود كه اين تكفل و سركشى كردن همه روزه به غرفه مريم زمينه اى شد براى اينكه طمع زكريا ع تحريك شود ، و فكر كند خدايى كه مىتواند از عالم غيب طعامهاى غير موسمى براى مريم بفرستد ، چرا نتواند مرا در موسم پيرى فرزند دار كند ؟ و در آيه مورد بحث غرض ، شرح داستان تكفل است ، به خلاف سوره يوسف كه در هر دو مورد مىخواهد دعوى خود را اثبات كند ، و آن اين بود كه تو از داستان يوسف هيچ آگهى نداشتى ، ما آن را به تو وحى كرديم « مترجم » ) . * ( « إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّه يُبَشِّرُكِ » ) * ظاهرا منظور از اين بشارت همان ماجرايى است كه در جاى ديگر حكايت كرده و فرموده : « پس ما روح خود را نزد او فرستاديم و او خود را براى مريم به صورت بشرى تمام عيار مجسم كرد ، » به طورى كه مريم گفت : « من به رحمان پناه مىبرم از شر تو ، تو اگر مردى با تقوا بودى اينجا نمىآمدى ، » روح ما به وى گفت : « قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا . . . » « 1 » ، پس بشارتى كه در آيه مورد بحث به جمع فرشتگان نسبت داده شده همان بشارت است كه در سوره مريم به شخص روح نسبت داده .

--> ( 1 ) من فرستاده پروردگار تو به سوى توام ، تا فرزندى پاك عطايت كنم . . . « سوره مريم آيه 19 » .