مؤلف : اينكه فرمود « ما بقيه آن عترتيم » منظورش از عترت معناى اصلى و لغوى آن است ، چون اين كلمه در اصل به معناى ريشه و پايه هر چيز است ، پايه اى كه به آن تكيه دارد ، و به همين معنا در مورد فرزندان و اقارب خيلى نزديك به انسان كه در گذشته‌اند نيز استعمال مىشود . و به عبارت ديگر عترت ، عبارت است از آن عمودى كه در همه خويشاوندان محفوظ است و آن اشتراك در خونى كه چون نخ تسبيح در همه افراد يك دودمان دويده و از اينجا روشن مىشود كه امام ( ع ) از جمله : * ( « ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ » ) * استفاده كرده كه عمود و اصل و رشته اى در ميان سلسله انبيا و اوليا محفوظ است ، و رشته اى كه از آدم تا نوح تا ابراهيم و آل عمران دويده است . و از اينجا اين نكته روشن مىگردد كه چرا آدم و نوح را با آل ابراهيم و آل عمران ذكر كرده ، خواسته است اشاره كند به اينكه سلسله نامبرده در مساله اصطفا همه جا متصل بوده ، و در هيچ نقطه اى قطع نشده است .