اينها يكى است ، و آن ريشه كن ساختن ماده اختلاف در ميان نوع بشر است ، و آيه زير به اهميت آن در نظر شارع دين اشاره نموده ، مىفرمايد : « شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِه نُوحاً ، وَالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ ، وَما وَصَّيْنا بِه إِبْراهِيمَ وَمُوسى وَعِيسى ، أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ ، وَلا تَتَفَرَّقُوا فِيه » . « 1 » پس اينكه در آيه مورد بحث گفتند : ( تو مولاى مايى ، پس ما را يارى كن ) دلالت مىكند بر اينكه بعد از گفتن * ( « سَمِعْنا وَأَطَعْنا » ) * و پذيرفتن دين ، اولين وظيفه اى كه به ذهنشان رسيده همين بوده كه با دعوتى عمومى دين خدا را در ميان نوع بشر گسترش دهند ، ( و خدا داناتر است ) . در اينجا جلد چهارم ترجمه تفسير الميزان پايان مىيابد ، خدا را بر اين نعمت سپاس مىگزارم ، و از درگاه مقدسش مسئلت دارم ، بركتى در اين مشروع قرار دهد ، تا در آشنايى مسلمانان فارسى زبان به اسرار قرآن كريم ، و عمل به دستورات آن داراى اثر بيشترى شود . ( آمين يا رب العالمين )

--> ( 1 ) براى شما از دين همان را تشريع كرد كه به نوح آن را توصيه نمود و آنچه ما به تو وحى كرديم و به ابراهيم و موسى و عيسى توصيه نموديم ، اين بود كه دين را اقامه كنيد ، و در آن متفرق نشويد . « سوره شورى آيه 13 »