است كه به زودى به آيات آن خواهيم رسيد . ( ان شاء اللَّه ) و خواهيم ديد كه خداى تعالى بعد از آيات مورد بحث در خلال هفت آيه پشت سر هم فظاعت و زشتى آن را بيان مىكند ، و مىفرمايد : رواج آن ، فساد دنيا را به دنبال مىآورد ، و اين خود يكى از پيشگوييهاى قرآن كريم است ، كه در ايام نزول قرآن جنينى بود در رحم روزگار ، و مادر روزگار اين جنين را در عهد ما زائيد ، و ثمرات تلخش را بما چشانيد . و اگر بخواهيد اين گفته ما را تصديق كنيد در آيات سوره روم دقت فرمائيد آنجا كه خداوند مىفرمايد : « فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً - تا جمله يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ » . « 1 »

--> ( 1 ) ( پس اى رسول ) روى به جانب آئين پاك ( اسلام ) كن و همواره از دين خدا كه فطرت خلق را بر آن آفريده است پيروى نما كه هيچ تغييرى در خلقت خداوند نبايد داد ، اين است آئين استوار حق ، و ليكن اكثر مردم از حقيقت امر آگاه نيستند ( شما اهل ايمان ) به درگاه خدا باز گرديد و خدا ترس باشيد و نماز به پا داريد و هرگز از فرقه و گروه مشركان نباشيد از آن گروهى كه دين فطرى خود را متفرق و پراكنده ساختند و از هواى نفس و خودپرستى گروه گروه شدند و هر گروهى به اوهام باطل و عقيده فاسد خود دلخوش بودند و هر گاه بر مردم رنج و سختى رو آورد خداى را به دعا مىخوانند و به درگاه او با تضرع و زارى روى مىكنند ، پس از آنكه خداوند رحمت خود را به آنها چشانيد آن گاه باز عده اى از آنها به خداى خود مشرك مىشوند تا نعمتى كه به آنها عطا كرديم كفران كنند ، اينك تمتع بريد ، به زودى ( به كيفر اعمال خود ) آگاه مىشويد آيا ما دليل و حجتى بر آنها فرستاديم كه در باره چيزى كه با آن به خدا شرك مىورزند با آنها سخن گويد ؟ و هر گاه ما به لطف خود رحمتى به انسانها بچشانيم شاد مىشوند به آن ، و اگر رنج و بلائى از كرده خودشان ببينند ( در آن حال به جاى توبه به درگاه خدا از رحمتش به كلى ) نوميد مىشوند آيا نديدند كه خدا همانا هر كه را خواهد ، روزى وسيع كند و يا ( هر كه را خواهد ) تنگ دست و تنگ روزى گرداند و در اين امر دلائل روشنى براى اهل ايمان پديدار است ( اى رسول ما ) حقوق ارحام و خويشان و مسكينان و در راه ماندگان را ادا كن كه صله رحم و احسان به فقيران براى آنان كه مشتاق لقاى خدا هستند بهترين كار است و هم اينان رستگارانند و آن سودى كه شما به رسم ربا ( يا هديه ) داديد كه بر اموال مردم رباخوار بيافزائيد و هديه به اغنيا دهيد ( نفع دنيوى بريد ) نزد خدا هرگز نيفزايد و آن زكاتى كه از روى اخلاص به خدا ، به فقيران داديد ثوابش چندين برابر شود و دارايى خود را افزون كنند خدا آن كسى است كه شما را آفريد و روزى بخشيد و سپس بميراند و باز ( در قيامت ) زنده گرداند ، آيا آنان را كه شريك خدا دانيد ، هيچ از اين كارها توانند كرد و خدا از آنچه به او شريك گيرند پاك و منزه است فساد و پريشانى در تمام خشكى و درياها پديد آمد به سبب آنچه كسب كردند دستهاى مردمان ، تا ما ( نيز ) كيفر بعضى از اعمالشان را به آنها بچشانيم ، باشد كه به درگاه خدا باز گردند ( اى رسول ما ) به مردم بگو كه در اين سرزمين بگرديد و سير كنيد تا از عاقبت كسانى را كه پيش از خودشان بودند و بيشترشان از مشركين به شمار مىآمدند ، آگاه شويد ( پس اى رسول ) روى به دين استوار آور قبل از آنكه آن روز بيايد كه هيچ كس نتواند از امر خدا برگردد و در آن روز خلائق فرقه فرقه شوند . ( سوره روم آيه 30 - 43 ) .