السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
586
تفسير الميزان ( فارسي )
گذاشته باشد ، رياكاران از آنچه كردهاند ثمرى نمىبرند ، و خدا گروه كافران را هدايت نمىكند ( 264 ) . و حكايت آنان كه اموال خود را به طلب رضاى خدا و استوارى دادن به دلهاى خويش انفاق مىكنند ، عملشان مانند باغى است بر بالاى تپه اى ، كه رگبارى به آن رسد ، و دو برابر ثمر داده باشد ، و اگر رگبار نرسيده به جايش باران ملايمى رسيده ، خدا به آنچه مىكنيد بينا است ( 265 ) . آيا در ميان شما كسى هست كه دوست داشته باشد براى او باغى باشد پر از درختان خرما و انگور و همه گونه ميوه در آن باشد ، و نهرها در دامنه آن جارى باشد ، سپس پيرى برسد ، در حالى كه فرزندانى صغير دارد ، آتشى به باغش بيفتد ، و آن را بسوزاند ؟ خدا اينطور آيه هاى خود را براى شما بيان مىكند ، شايد كه بينديشيد ( 266 ) . اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از خوبيهاى آنچه بدست آوردهايد و آنچه برايتان از زمين بيرون آوردهايم انفاق كنيد ، و پست آن را ( كه خودتان نمىگيريد مگر با چشمپوشى ) براى انفاق منظور نكنيد ، و بدانيد كه خدا بىنياز و ستوده است ( 267 ) . شيطان به شما وعده تنگدستى مىدهد ، و به بدكارى وا مىدارد ، و خدا از جانب خود آمرزش و فزونى به شما وعده مىدهد ، كه خدا وسعت بخش و دانا است ( 268 ) . فرزانگى را به هر كه بخواهد مىدهد ، و هر كه حكمت يافت ، خيرى فراوان يافت ، و به جز خردمندان كسى اندرز نگيرد ( 269 ) . هر خرجى كردهايد به هر نذرى ملتزم شدهايد خدا از آن آگاه است ، و ستمگران ياورانى ندارند ( 270 ) . اگر صدقه ها را علنى دهيد خوب است ، و اگر هم پنهانى دهيد و به تنگدستان بدهيد ، البته برايتان بهتر است ، و گناهانتان را از بين مىبرد ، كه خدا از آنچه مىكنيد آگاه است ( 271 ) . هدايت كردن با تو نيست ، بلكه خدا است كه هر كس را بخواهد هدايت مىكند ، هر خواسته اى انفاق كنيد به نفع خود كردهايد ، انفاق جز براى رضاى خدا نكنيد ، هر خيرى را كه انفاق كنيد ( عين همان ) به شما مىرسد و ستم نمىبينيد ( 272 ) . ( صدقه از آن ) فقرايى است كه در راه خدا از كار ماندهاند ، و نمىتوانند سفر كنند ، اشخاص بىخبر آنان را بسكه مناعت دارند توانگر مىپندارند ، تو آنان را با سيمايشان مىشناسى ، از مردم به اصرار گدايى نمىكنند ، هر متاعى انفاق مىكنيد خدا به آن دانا است ( 273 ) . كسانى كه اموال خويش را شب و روز نهان و آشكار انفاق مىكنند پاداششان نزد پروردگارشان است ، نه ترسى دارند و نه غمگين مىشوند ( 274 ) . بيان آيات سياق اين آيات از اين جهت كه همه در باره انفاق است ، و مضامين آنها به يكديگر