اهل بيت ع تنها در اين روايت آمده و ساير روايات تنها به اثبات حاملين براى عرش اكتفاء كرده و در حقيقت همان را گفته كه قرآن كريم مىگويد ، چون در قرآن به همين معنا اكتفاء شده ، كه عرش ، حاملينى دارد ، فرموده : « الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَه » . « 1 » و نيز فرموده : « وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ » « 2 » ممكن هم هست كه خبر نامبرده را بتوان اينطور تصحيح كرد : كه كرسى ( به بيانى كه خواهد آمد ) با عرش متحد است ، و هر دو يك چيز هستند ، يك چيزى كه ظاهر و باطنى دارد ، ظاهر آن كرسى و باطن آن عرش است قهرا وقتى يكى از آن دو ، حاملين داشته باشد ، ديگرى هم دارد . و نيز در تفسير عياشى از معاوية بن عمار از امام صادق ع روايت كرده كه معاويه گفت : از آن جناب پرسيدم : معناى جمله : * ( « مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَه إِلَّا بِإِذْنِه » ) * چيست ؟ و منظور از اين شفيعان چه كسانى هستند ؟ فرمود : مائيم آن شفيعان . « 3 » مؤلف : اين روايت را برقى هم در كتاب محاسن « 4 » خود آورده ، و خواننده توجه فرمود كه شفاعت در آيه مطلق است ، هم شفاعت تكوينى يعنى وساطت اسباب را شامل مىشود ، و هم شفاعت تشريعى و اصطلاحى را كه همان شفاعت آل محمد ع است . پس بايد گفت روايت خواسته است آيه شريفه را با مصداق روشنى از شفيعان تطبيق كرده باشد .

--> ( 1 ) آنهايى كه عرش و ساكنان پيرامون آن را حمل مىكنند . « سوره مؤمن ، آيه 7 » ( 2 ) امروز عرش پروردگارت را هشت نفر كه ما فوق فرشتگان هستند حمل مىكنند . « سوره الحاقه ، آيه 17 » ( 3 ) تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 136 ( 4 ) محاسن برقى ، ص 184