اختصاص داد كه قيم است ، يعنى از عهده تامين تمامى مصالح دنيا و آخرت بشر بر مىآيد ، هم چنان كه فرمود : « فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ » « 1 » . بعضى هم گفته‌اند مراد از اين ترفيع درجه ، همان امتيازاتى است كه به انبياء داده ، مثلا در باره نوح فرموده : « سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ » . « 2 » و در باره ابراهيم ع فرموده : « وَإِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّه بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً » « 3 » . و نيز در باره آن جناب فرموده : كه از خدا چنين درخواست كرد : « وَاجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الآخِرِينَ » « 4 » . و در باره ادريس ع فرموده : « وَرَفَعْناه مَكاناً عَلِيًّا » « 5 » و در باره يوسف ع ، فرموده : « نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ » « 6 » و در باره داود ع فرموده : « وَآتَيْنا داوُدَ زَبُوراً » « 7 » و غير از اين آيه نيز آياتى كه مختصات انبياء را ذكر مىكند موجود است . و همچنين بعضى ديگر گفته‌اند مراد از كلمه « رسل » در آيه شريفه آن رسولانى است كه در همين سوره ( يعنى سوره بقره ) نامشان ذكر شده ، مانند : « ابراهيم » ، « موسى » ، « عيسى » ، « عزير » ، « ارميا » ، « شموئيل » ، « داود » و « محمد » ، ص ، كه تا اينجا موسى و عيسى را نام برده ، و بقيه باقى مانده‌اند ، پس مراد از بعضى از انبيا كه درجه آنان بالا رفته محمد ص است كه نسبت به بقيه ، درجه بالاترى دارد . بعضى ديگر گفته‌اند از آنجايى كه مراد از رسل در آيه ، آنانى هستند كه اندكى قبل از اين آيه ، نامشان به ميان آمده بود ، يعنى موسى و داود و شموئيل و محمد ع ، و

--> ( 1 ) روى دل به سوى دينى كن كه قيم است . « سوره روم ، آيه 43 » ( 2 ) سوره صافات ، آيه 79 ( 3 ) و چون پروردگار ابراهيم ، او را با پديد آوردن صحنه هايى آزمايش نمود و او از عهده امتحان بر آمد ، به او فرمود : من تو را امام مردم قرار مىدهم . « سوره بقره ، آيه 124 » ( 4 ) ياد خير مرا در اعصار و روزگار آينده حفظ كن . « سوره شعراء ، آيه 84 » ( 5 ) او را به مكانى بلند برديم . « سوره مريم ، آيه 76 » ( 6 ) ما هر كه را بخواهيم به درجاتى بالا مىبريم . « سوره يوسف ، آيه 76 » ( 7 ) ما به داود كتاب داديم . « سوره نساء ، آيه 162 »