پيامبرى را به نام حزقيل مبعوث كرد و آن جناب در وقتى كه خدا هم مىخواست خلق خويش را زنده ببيند دعا كرد ، و بدنهاى متلاشى شده آنان جمع شده جانها به بدنها برگشت ، و برخاستند به همان هياتى كه مرده بودند ، يعنى حتى يك نفر از ايشان كم نشده بود ، پس از آن مدتى طولانى زندگى كردند . « 1 » مؤلف : اين معنا را كلينى و عياشى به نحو گسترده ترى روايت كرده‌اند و در آخر روايتشان آمده كه در باره همين قوم بود كه آيه شريفه : « * ( ألَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ ) * . . . » نازل شد . « 2 »

--> ( 1 ) احتجاج ، ج 2 ص 88 ( 2 ) كافى ، ج 8 ، ص 237 و تفسير عياشى ، ج 1 ص 130