كه در دو روايت اخير آمده ، بگوئيم منظور پروا كردن از عموم گناهان است . بحث روايتى ديگر در الدر المنثور است كه بخارى ، و بيهقى از ابن عباس روايت كرده‌اند كه در پاسخ شخصى كه از وى از متعه حج سؤال كرده بود ، گفته : مهاجرين و انصار و همسران رسول خدا در حجة الوداع احرام بستند ، ما نيز احرام بستيم ، چون به مكه رسيديم رسول خدا ص فرمود : نيت احرام حج را به عمره برگردانيد ، مگر كسانى كه با خود قربانى آورده ، و به اين علامت لنگه كفشى به گردن آن حيوان انداخته باشند كه چنين افرادى بايد به همان نيت حج باقى مانده ، بقيه نيت عمره كنند ، و چون خانه خدا را طواف و در صفا و مروه سعى كرديم ، عمل عمره ما تمام شد ، و از احرام در آمديم ، و با زنان در آميختيم ، و لباس پوشيديم . و در باره كسانى كه با خود قربانى آورده ، آن را نشان كرده بودند ، فرمود : اين گونه افراد نبايد از احرام درآيند ، بلكه هم چنان در احرام حج باشند ، تا قربانيشان به جاى خود برسد ( يعنى در منا ذبح شود ) آن گاه در شب ترويه به ما كه از احرام در آمده بوديم ، دستور فرمود : به نيت حج احرام ببنديم ، ما نيز چنين كرديم ، تا از اعمال و مناسك حج در عرفات و مشعر و منا فارغ شديم . و آن گاه در روز عيد به مكه آمديم ، و خانه خدا را طواف و بين صفا و مروه سعى كرديم ، و در اينجا همه اعمال حج ما پايان يافت ، تنها مساله قربانى باقى ماند ، كه مىبايست به حكم * ( « فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ » ) * يا قربانى كنيم ، ( كه البته در اين قربانى گوسفند هم كفايت مىكند ) ، و يا به جاى آن روزه بگيريم ، سه روز در حج ، و هفت روز بعد از مراجعت به وطن . در نتيجه آن سال هر دو عمل عمره و حج را در يك سال انجام داديم ، و اين سابقه نداشت ، دستورى بود كه خدا در كتابش نازل فرمود و سنت رسول خدا ص بر آن جارى شد ، تا مسلمانان خارج مكه كه از راه دور مىآيند بتوانند قبل از رفتن به عرفات از احرام درآيند ، و آنچه در احرام برايشان حرام بود حلال شود و اينكه گفتيم ( مسلمانان خارج مكه ) ، دليلش اين كلام خدا است كه مىفرمايد : * ( « ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُه حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ » ) * ، و ماه‌هاى حج كه خداى تعالى آنها را ماه حج خوانده شوال ، و ذى القعده ، و ذى الحجه است ، پس هر كس در اين ماهها حج تمتع كند ، بايد يا خونى بريزد ، و يا روزه بگيرد ، و رفث به معناى