بعضى از ورثه و اعراض از بعضى ديگر است ، اثم عبارت از اين است كه دستور دهد با اموالش آتشكده ها را تعمير كنند و يا شراب درست كنند ، كه در اينجا نيز وصى ميتواند به وصيت او عمل نكند . « 1 » مؤلف : معنايى كه اين روايت براى جنف كرده ، معناى جمله * ( ( فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ ) ) * را هم روشن مىكند ، ميفهماند كه مراد اصلاح ميان ورثه است ، تا بخاطر وصيت صاحب وصيت ، نزاعى بينشان واقع نشود . و در كافى از محمد بن سوقه روايت آورده كه گفت : از امام ابى جعفر ع معناى جمله * ( ( فَمَنْ بَدَّلَه ، بَعْدَ ما سَمِعَه ، فَإِنَّما إِثْمُه عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَه ) ) * را پرسيدم ، فرمود : آيه بعد از آن كه مىفرمايد : * ( ( فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً ، فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ ، فَلا إِثْمَ عَلَيْه ) ) * ، آن را نسخ كرده و معنايش اين است كه هر گاه وصى بترسد ( يعنى تشخيص دهد ) از اينكه صاحب وصيت در باره فرزندانش تبعيض قائل شده و به بعضى ظلم كرده و خلاف حقى مرتكب شده كه خدا بدان راضى نيست ، در اين صورت گناهى بر وصى نيست كه آن را تبديل كند و به صورت حق و خداپسندانه در آورد . « 2 » مؤلف : اين روايت از مواردى است كه ائمه ع آيه اى را بوسيله آيه اى ديگر تفسير كرده‌اند ، پس اگر نام آن را نسخ گذاشتند ، منظور نسخ اصطلاحى نيست و در سابق هم گفتيم : كه در كلام ائمه ع بسا كلمه نسخ آمده كه منظور از آن غير نسخ اصطلاحى علماى اصول است . الحمد للَّه رب العالمين

--> 1 - فروع كافى ج 7 ص 21 حديث 2 2 - تفسير قمى ج 1 ص 65