السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
501
تفسير الميزان ( فارسي )
بلكه در مسجد بنى سالم نماز ميخواند كه اين جريان واقع شد . « 1 » و در تفسير عياشى از امام باقر ع روايت كرده كه در ذيل آيه * ( ( فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ) ) * الخ ، فرموده : رو به قبله نماز بخوان و در نماز رو از قبله برمگردان كه نمازت باطل مىشود چون خداى سبحان به رسول گراميش فرمود در نماز واجب بايد حتما رو به قبله نماز بخوانى ، * ( ( فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ، وَحَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَه ) ) * . « 2 » مؤلف : روايات در اين باره كه آيه شريفه راجع بخصوص نماز واجب است بسيار زياد است . و در تفسير قمى از امام صادق ع روايت آورده كه در تفسير آيه * ( ( الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَه ) ) * الخ ، فرموده : اين آيه در باره يهود و نصارى نازل شد ، خداى تعالى در آن مىفرمايد : ( آنهايى كه كتابشان داديم ، او را مىشناسند - يعنى رسول خدا را - همانطور كه فرزندان خود را مىشناسند ) و اين بدان جهت است كه خداى عز و جل در تورات و انجيل و زبور ، صفات رسول خدا ( ص ) و صفات اصحابش و مهاجرتش را ذكر كرده بود و همان را در قرآن حكايت كرده ، كه ( مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه ، وَالَّذِينَ مَعَه أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ ، رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ، تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً ، يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّه وَرِضْواناً ، سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ، ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ ، وَمَثَلُهُمْ فِي الإِنْجِيلِ ، محمد ( ص ) فرستاده خداست و كسانى كه مصاحب او هستند بر كفار دشمنانى بيرحم ، و در بين خود مهربانان هستند ، ايشان را مىبينى كه همواره در ركوع و سجودند و همه در پى بدست آوردن فضل خدا و خشنودى اويند ، نشانه هاشان از اثر سجده در پيشانى نمايان است ، اين است مثل آنان در تورات و همين است مثل آنان در انجيل ) . پس صفات رسول خدا ( ص ) و اصحابش در تورات بوده و وقتى خدا او را مبعوث فرمود ، اهل كتاب او را شناختند ، هم چنان كه خود قرآن مىفرمايد : ( فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِه ) . « 3 » مؤلف : نظير اين روايت در كافى از على ع نقل شده است . « 4 » و در اخبار بسيارى از طرق شيعه آمده : كه آيه : يْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّه جَمِيعاً ) الخ ، در باره اصحاب قائم ع نازل شده و در بعضى از آنها آمده : كه اين از باب جرى و تطبيق است . و در حديثى از طرق عامه در ذيل جمله * ( ( وَلأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ ) ) * ، از على ع آمده كه فرمود : تماميت نعمت اين است كه انسان با داشتن اسلام بميرد .
--> 1 - تفسير قمى ج 1 ص 63 2 - تفسير عياشى ج 1 ص 64 حديث 116 3 - سوره بقره آيه 89 و برهان ج 1 ص 161 حديث 2 4 - اصول كافى ج 2 ص 283 ضمن حديث 16