السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
393
تفسير الميزان ( فارسي )
وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّه وَلَداً سُبْحانَه بَلْ لَه ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ كُلٌّ لَه قانِتُونَ ( 116 ) بَدِيعُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَإِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَه كُنْ فَيَكُونُ ( 117 ) ترجمه آيات و گفتند خدا فرزندى گرفته ، منزه است خدا از فرزند داشتن بلكه آنچه در آسمانها و زمين است ملك او است و همه فرمانبردار اويند ( 116 ) . او كسى است كه آسمانها و زمين را بدون الگو آفريده و چون قضاى امر براند تنها مىگويد بباش و آن امر بدون درنگ هست مىشود ( 117 ) . بيان * ( ( وَقالُوا اتَّخَذَ اللَّه وَلَداً ) ) * الخ ، سياق چنين مىرساند : مراد از گويندگان اين سخن ، يهود و نصارى هستند ، كه يهود مىگفت : عزير پسر خداست و نصارى مىگفت : مسيح پسر خداست ، چون در آيات قبل نيز روى سخن با يهود و نصارى بود . و منظور اهل كتاب در اولين باريكه اين سخن را گفتند ، يعنى گفتند خدا فرزند براى خود