4 . ابن شهر آشوب صاحب " المناقب " و " معالم العلماء " ، كه اين تفسير را به صورت جزمى و يقينى به امام ( عليه السلام ) نسبت داده و در موارد متعددى از كتاب " المناقب " از آن نقل نموده است ( 1 ) در كتاب معالم العلماء اين تفسير را به روايت حسن بن خالد برقى برادر محمد بن خالد نسبت مىدهد و گويد : از املاء امام ( عليه السلام ) مى باشد و در 120 مجلد قرار دارد و در ص 29 مرحوم محدث نورى از اين سخن دو مطلب را استفاده كرده است . يكى آن كه غير از استرآبادى ، راوى ديگرى نيز اين كتاب را نقل كرده است و دومى آنكه كتاب خيلى وسيع تر از كتاب موجود مى باشد كه تنها شامل سوره حمد و برخى از سوره بقره تا آيه 282 مى باشد . 5 . محقق شيخ على كركى : در اجازه اى كه به قاضى صفى الدين عيسى ( قدس سره ) داده است با سلسله سند متصل به محمد بن قاسم مفسر جرجانى حديثى را از اين كتاب در مورد محبت وعداوت در راه خدا از آن تفسير نقل مىكند و مستقيم مستند به امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) مىداند و نقل حديث نشانگر اين معنى است كه اين كتاب پيش او ، در اعتبار لازم ووثاقت مقبول ، بوده است . 6 . شهيد ثانى صاحب كتاب " منية المريد " مطالبى را از تفسير امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) نقل كرده است و در اجازه اى كه به شيخ حسين بن عبد الصمد والد شيخ بهائى داده است سلسله سند خود را همانند كركى به محمد بن قاسم مفسر جرجانى مى رساند . 7 . مجلسى اول صاحب كتاب " روضة المتقين " گويد : مفسر استرآبادى مورد اعتماد صدوق وشيخ او بوده است او گفتار ابن غضائرى را تضعيف كرده است و در پايان گفتار خود مى افزايد : " اين تفسير خزينه اى از خزاين الهى است انشاء الله چيزى از آن ، از ما تلف نمى گردد و همه را در كتاب " مجمع البحرين " ذكر مى كنيم . 8 . مجلسى دوم صاحب بحار الأنوار : گفته است :

--> 1 . مناقب ابن شهر آشوب ج 2 ، صفحات 300 - 313 و 329 .