مصطفى نوراني اردبيلي

462

طب اسلامى ( فارسي )

ماش : برگ تازه ماش را كه نزديك بدرو كردن است كوبيده آب آن را بعنوان دارو وماليدنى جهت درمان معين مينمايند . برگ ودانه را بعنوان درمان يكنوع بيمارى معرفى كردن توجه به عناصر متشابه اى است كه علم جديد وجود هر دو را بطور كيفيتى در دانه وبرگ به اثبات رسانده است . باتوجه به خاصيت درمانى آنها فقط بر لكه هاى پيسى واينكه درمان مذكور بايد متكى بر اثر گوارشى انكار ناپذيرى باشد اعجاب انگيز است . ومهمتر كلمه اتحساه است كه معنى حريره يا شوربا كردن وكم كم خوردن را مىدهد كه براي تهيه حريره مىدانيد بايد با آب آن را جوش آورد وآبش را ريخت ودانه اش را به صورت گرد در آورد ولاجرم سموم موجود در ماش از بين خواهد رفت ( وحتى مردم عامي نيز براي پخت ماش در إيران آن را جوشانده آبش را مىريزند ) واينست معنى عبارات عربى فوق : مردى به حضرت رضا از پيسى شكايت كرد حضرت فرمود ماش را بپزد وحريره كند وخوراك خود قرار دهد . ماش تازه را كه هنوز درو نكرده اند با برگش بكوبد وآب آن را بفشارد وناشتا بخورد وروى لكه پيسى بمالد .