اذخر ، ثيل ( علف گورخر وگورگيا ) علفى است معطر واز آن بوريا هم مىبافند وبرخى از آنها ميوه دارد سياه رنگ واز تيره گندميان است كه سنبله هايش شامل دو گل مىباشد . پيغمبر أكرم صلى الله عليه وآله درباره آن فرمود : لا يختلى خلاها فقال له العباس الا الإذخر يا رسول الله فإنه لقينهم ولبيوتهم فقال : الا الإذخر . يعنى جز اذخر در مكة نبايد گياهى كنده شود . . . دانشمندان طب گويند ، ادرار آور ، سنگ مثانه را من آورد زخمهاى صفت وسخت را در معده وكبد وكليه ها نرم مىنمايد . آن را عطر عرب گويند وهنديها آن را مىخورند ودر جهاز تأثير مىكند وروغنى از آن در مىاورند كه براي رماتيسم خوب است ( 1 ) . آلبالو ، قراصيا : اين ميوه در صفحه 88 جلد سوم اين كتاب نيز در ضمن داروها در روايات آمده است وگيلاس نيز از خانواده اين ميوه وخاصيتهاى مشابه دارند .

--> ( 1 ) - الطب النبوي ص 221