سه چيز غم را از دل مىبرد : آب وسبزيجات وصورت خوب . آفريننده حكيم ما را نيافريده كه همواره در ميان غم وغصه وجنگ وجدل مانند حيوانات وبه حكم تنازع بقا زندگى كنيم ، بلكه خداى عالم ما را آفريده تا به آن مدتي كه در اين جهان هستيم ارزش خود وهمنوع خود را بدانيم وبرادر يكديگر باشيم وبه يكديگر كمك كنيم وحقوق يكديگر را بشناسيم وغمخوار يكديگر شده به معناى صحيح تمدن زندگى نمائيم پيران ، جامعه را پدران وجوانان را برادر وكودكان را فرزند خود بدانيم وبا آرامش وآسايش باروان سالم اين عمر را بگذرانيم ودر آن موقعى كه از اين جهان رخت بربستيم با دل مطمئن وآرام برويم ودر آن عالم كه خالق عالمها براي ما آماده كرده از نعمتهاى بي - پايان خداوند متنعم شويم ومورد رضايت حضرت حقتعالى باشيم هان اى دل عبرت خواه گذشته‌گان اين عالمرا فكر كن ، به صفحات تاريخ آنان ورق زن وببين كه آنها هر چه كه قوى تر وزورمندتر هم بودند بالآخرة اين جهان را ترك گفتند وخواه ناخواه به سراى ديگر شتافتند . من وتو نيز رفتنى هستيم . يعنى تو گمان ميكنى ماندنى