امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : علي بن الحسين ( ع ) در برابرش بادنجان مخلوط با زيتون بود واز آن مىخورد در حالي كه چشمهايش درد مىكرد راوي عرض كرد يا بن رسول الله از آن مىخورى در حالتي كه آن آتش است فرمود : ساكت باش پدرم از جدم روايت كرده كه فرمود : بادنجان از پيه زمينى است ودر همه چيز كه واقع شود پاك ونظيف است ( 1 ) . روزى پيغمبر خدا صلى الله عليه وآله در خانه جابر بود بادنجان برايش آوردند آن حضرت از آن مىخورد جابر گفت : در آن حرارت هست فرمود : ساكت باش اى جابر آن نخستين گياهى است به خدا ايمان آورده آن را پاره پاره كنيد وبپزيد وزينت دهيد ونرمش كنيد كه بر حكمت انسان ميفزايد امام صادق ( ع ) فرمود : كلوا البادنجان فإنه يذهب الداء ولا داله ( 2 ) . يعنى بادنجان بخوريد كه درد را مىبرد ومرضى در آن نيست . در روايت ديگر امام صادق ( ع ) فرمود : كلوا البادنجان فإنه جيد للمرة السوداء ( 3 ) .

--> ( 1 ) - مكارم الأخلاق ص 210 - امالى طوسي ج 2 ص 281 ( 2 ) - محاسن ص 526 - مكارم الأخلاق ص 210 طب الأئمة ص 139