في التصنيف في شرح السعادة بشهادة صاحب المقام الشريف ، كه باب " عمل يوم عاشوراء " را تشكيل مى دهد ( اقبال 33 - 37 / 562 - 567 ) هرگز تأليف مستقلى نبوده است ( مق‍ : ذريعة 18 / 326 ش 304 ) . بر مبناى آنچه در اقبال ( 225 / 728 ) آمده ، ابن طاووس املاى اين تأليف را در دوشنبه 13 جمادى الأول 605 تمام كرده است . اين اشتباهى است كه strothmann ( ص 131 پاورقى 9 ) متوجه شده است . حدس وى به جاى تاريخ فوق ، 645 مى باشد به اين دليل كه اين تنها سال زندگى ابن طاووس ( به استثناى 605 ) است كه با عدد 5 تمام مى شده ودر آن 13 جمادى الأول ، مطابق دوشنبه بوده است . اما وى احتمال ديگر را ملاحظه نكرده وآن تبديل خمس به خمسين است ( يعنى : 650 ) . اين از نسخه‌اى كه از آن در ذريعة نقل شده تأييد مى شود ، در آنجا خاطرنشان كرده كه ابن طاووس در حالي كه شصت سال داشته ( 649 ) تأليف آن را آغاز كرده است . به گفته - wustenfeeld mahler , 13 جمادى الأول 650 در روز دوشنبه رخ داده است . ( نيز مق‍ : ( 188 / new and full moons p , goldstine / h / h اقبال در كربلا به اتمام رسيد جايى كه وى كشف وفرج المهموم را نيز در آنجا تأليف كرده . ابن طاووس در سال 656 ، در آخر باب محرم ، بابى درباره سقوط عباسىها افزوده است . أو باب ديگرى در 13 ربيع الأول 662 به كتاب افزوده زماني كه أو در اين انديشه بود كه خود وى همان شخصي از أهل بيت است كه أمت را بعد از بنى عباس رهبرى خواهد كرد ( اقبال 71 / 599 - 600 ، نك‍ : باب أول فصل أول ) . دستكارى ديگرى نيز از وى در اقبال 267 / 15 وجود دارد . أو در آنجا مى گويد : ما تعليقه شگفتى را در يك كتاب قديمى كه در 14 صفر 660 به دستمان رسيد بعد از تأليف اين كتاب ، بدست آورديم . همينطور أو در اقبال ( 441 / 212 ) از دعايى كه در رمضان اندكى پس از تأليف كتاب ، خوانده ياد كرده است . احتمالا إضافات ديگرى نيز در آن وجود دارد كه خود به صراحت از آن ياد نكرده است ( نك‍ : - › مجموعه مولانا زين العابدين ، - › المصباح [ ابن باقي ] ) .