خداوند است . ( 96 ) ابن طاووس در نسلهاى بعدى به عنوان " صاحب الكرامات " معروف شد . أو خود از حوادث معجزه‌آسايى كه برايش رخ داده مواردى را نقل مى كند . ونيز گزارش شده كه با امام دوازدهم [ ع ] در تماس مستقيم بوده است . ( 97 ) گفته مى شود كه علم به اسم أعظم به أو اعطاء گرديد اما اجازه اينكه آن را به فرزندانش بياموزد داده نشد . ابن طاووس به فرزندانش مى گويد كه اسم أعظم همچون مرواريدهاى درخشان در نوشته‌هاى وى پراكنده بوده وآنان با خواندن مكرر آنها مى توانند آن را كشف كنند . ( 98 ) ابن طاووس سه برادر داشت اما درباره سن آنها چيزى نمى دانيم . ( 99 ) يكى شرف الدين أبو الفضل محمد بود كه در سقوط بغداد در سال 656 كشته شد واعقابى از خود برجاى نگذاشت . ( 100 ) برادر ديگر وى عز الدين الحسن ، دو سال قبل از آن در گذشت . ( 101 ) از سه پسر عز الدين در منابع ياد شده است : أبو الحسن سعد الدين موسى كه به عنوان " زاهد "

--> ( 96 ) . كشف صص 123 - 125 . . ابن عنبه نيز ( نجف 1380 ص 191 ) أو را صاحب الكرامات مىشناساند . م ( 97 ) . نك‍ : الضايقه 39 / 353 ، مهج الدعوات ص 296 ، روضات 4 / 328 ومواردى كه در : المستدرك چاپ سنگى 3 / 467 - 469 گرد آورى شده است . ابن طاووس در فرج المهموم * برگهاى 174 - پ إلى 176 - ر / [ ند فرج المهموم ص 259 ] درباره تعداد اشخاصى كه حضرت مهدى ( عج ) را ملاقاة كرده يا از آن حضرت پيامهايى را دريافت كرده اند ياد مى كند ، ولى در اين عبارت ، أو از تجربه‌هاى خود در اين باره چيزى نمى گويد . به اين عبارت در عاملي ، اثبات 7 / 362 - 363 اشاره شده است . ( 98 ) . نامه دانشوران 1 / 163 ( به نقل از آنچه كه احتمالا نقل از متن طولانى عمده ابن عنبه است ) . . همانطور كه مؤلف حدس زده اين عبارت در نسخه خطى عمدة الطالب كبير ( قم كتابخانه آية الله مرعشى بدون ش ) صص 624 - 625 آمده است [ ويقال انه كان يعرف اسم الله الأعظم فيحكى عنه أنه قال لولديه : انه استخرت الله مرارا حتى اعلكما إياه فنهيت عن ذلك وانه لمكتوب في كتبي التي في خزانتي فعليكم بمطالعة الكتب ] . م ( 99 ) . مق‍ : ابن عنبه ، عمده صص 156 - 157 ، روضات 1 / 75 . ( 100 ) . الحوادث الجامعة ص 328 ، مصطفى جواد : مؤرخ العراق ص 400 به نقل از : نسخه خطى العسجد المسبوك فيمن ولى اليمن من الملوك از أبو الحسن الخزرجي ( م 812 ) ، نك‍ : بروكلمان 2 / 235 ، كه ظاهرا منبع أو تاريخ ابن الساعي بوده است . مق‍ : الأنوار الساطعة ص 176 . ( 101 ) . نك‍ : أعيان ج 23 / 329 - 330 .