أبو الحسن العلوي الجواني ، ( 38 ) حسين بن عبد الكريم الغروي ، ( 39 ) ومحيى الدين محمد بن عبد الله بن علي بن زهره الحلبي . ( 40 ) ابن طاووس شيوخ غير امامي نيز داشته ، وى روايت خود از آنها را چنين توجيه مى كند كه نقل از آنها براي شيعه بدليل مصلحتى است كه در روايت از آنها وجود دارد . ( 41 ) از جمله آنها : محمد بن محمود ابن النجار ( م 643 ) كه ابن طاووس ذيل تاريخ بغداد أو را روايت وتلخيص كرده است ، ( 42 ) ديگرى مؤيد الدين محمد بن محمد القمي بود كه در عهد وزارتش اجازه روايت از خود به أو داده است . ( 43 ) المستنصر چند بار كوشيد تا ابن طاووس را به سياست بكشاند ، أو مى خواست تا به توسط قمى وزير وديگر امراء به أو مقام نقابت تمامى طالبىها واگذار كند . اين اصرار چند سال ادامه داشته اما وى از پذيرفتن آن سرباز زده است . ( 44 ) اين پيشنهاد مى بايست ميان سالهاى 623 ( شروع خلافت مستنصر ) و 629 ( سال بركنارى واعدام القمي ) بوده

--> ( 38 ) . فلاح صص 246 / 223 - 224 ، ابن طاووس كتابي [ نامه‌اى ، في كتابه الينا ] كه على به أو نوشته نقل مى كند . أفندي ( رياض 3 / 418 ) اين عبارت را از فلاح السائل نقل مى كند واز آن استنباط مى كند كه على شيخ يا أستاذ ابن طاووس بوده باشد . ( 39 ) . فرحة الغري صص 144 ، 145 ، الأنوار الساطعة ص 49 . ( 40 ) . فرحة الغري صص 36 ، 136 ، نامه دانشوران ( درباره آن مق‍ : Storey ج 1 / 2 صص 1173 - 1174 ، ذريعة 24 / 21 ش 110 ) 1 / 162 ، الأنوار الساطعة صص 160 - 161 . نيز نك‍ : رياض 5 / 114 . اين ادعاى آقا بزرگ ( الأنوار ص 136 ) كه قريش بن السبيع ( سبيع ) العلوي را بايد يكى از شيوخ ابن طاووس بشمار آورد ، نتوانستم به اثبات برسانم . نك‍ - › كتاب فضل العقيق . ( 41 ) . الإجازات ص 19 / 43 . ( 42 ) . نك‍ - › ابن طاووس ، كتاب التحصيل ، - › ذيل تاريخ بغداد ، سعد السعود ص 73 . ابن طاووس از وى اجازه‌اى براي روايت " الجمع بين الصحيحين " حميدي نيز دريافت كرد ( فتح الأبواب ص 149 ) . ( 43 ) . نك‍ - › فرج المهموم ص 187 . در آنجا القمي به عنوان صاحب الوزير ناصر بن المهدى توصيف شده است . املاى " كثير القمي " كه در فرج المهموم آمده خطاست ، درست آن كه در فرج المهموم * ( برگ 125 - پ ) آمده الوزير الكبير القمي است . براي " القمي " نك‍ : الحوادث الجامعة صص 33 - 35 ، Hartmann ، الناصر صص 151 - 152 . ( 44 ) . كشف صص 112 - 114 ، مق‍ : بحار 107 / 44 ، روضات 4 / 338 واز آنجا : 92 . p , Strothmann . در ابن عنبه ، العمدة ، ابن عنبه آن گونه كه در نامه دانشوران 1 / 176 نقل شده ، خليفه پيشنهاد كننده را اشتباها الناصر لدين الله ياد كرده است .