شفيعى مازندرانى گويد : وصى دهم ، هادى ملك دين * امين خدا ، مهر اهل زمين تجلاى مجلاى ، فيض احد * ولى خلايق ، امام مبين جهان زنده بين از جمال نقى چو دل سبز شد از وصال نقى سر افكنده ، بيداد از هيبتش * هريمن حزين از فعال نقى ( 1 ) 7 . از سخنان آن حضرت 1 . هر كس از خدا بترسد ، از او مىترسند ، و هر كس از خدا اطاعت كند ، از او اطاعت مىكنند . 2 . خداوند را جز به آنچه خود را توصيف كرده است ، نمى شود ، توصيف نمود و چگونه مىشود ، خالقى را كه تمام حواس از درك او ، و اوهام از تصور او ، و خاطرات قلبى از تجديد او عاجزند ، توصيف نمود . خداوند ، بالاتر از آنست كه به وصف بيايد و بالاتر از تعريف مردم است . قرب او بعد ، و بعد او قرب است . او است كه كيفيت را خلق كرده و او است كه زمان را آفريده و نمى شود گفت كه او چيست و از چه وقت است . او است واحد صمد كه مولود كس نيست و مولود وكفوى ندارد . وايضا فرموده است : عالم و متعلم هر دو شريك در به هوش بودن هستند و هر دو مأمور به نصيحت و راهنمايى بوده و هر دو از غش و دوروئى ممنوع شده اند . 3 . من هانت عليه نفسه فلا تأمن شره . ( 2 ) فردى كه براى شخصيت خود ، ارزشى قائل نيست ، هرگز از شر او نمى توان ايمن شد . 4 . العقوق يعقب القلة ، ويودى الى الذلة . ( 3 ) عقوق والدين ، موجب كمى عمر ، عامل خوارى و ذلت در زندگى مىگردد .

--> 1 . شاخهء طوبى ص 160 ، از انتشارات دفتر نشر نويد اسلام . 2 . تحف العقول ص 358 . 3 . بحار الانوار ج 74 ، ص 84 .