هدايتمان فرمودى ، ملغزان ! و از نزد خود به ما رحمتى ببخش كه تو بسيار بخشنده‌يى ، منزه است پروردگار ، ما همانا وعده ى پروردگار ما شدنى است . اى ولى خدا ! براستى ميان من و خداى عزيز و جليل ، گناهانى است كه جز رضايت شما آن را برنمىدارد ، پس به حق آنكه شما را امين سر خويش قرار داد و مأمور رعايت و نگهبانى امور خلق خود ساخت و اطاعت شما را با اطاعت خود قرين نمود ، كه بر گناهانم بخشش جوييد و شفيعان من باشيد ، كه من مطيع شمايم ، و هر كس از شما اطاعت كند ، از خدا اطاعت كرده ، و هر كس شما را دوست دارد ، خدا را دوست داشته ، و هر كس با شما دشمنى كند با خدا دشمنى كرده است " . " بار خدايا ! من اگر شفيعانى نزديكتر به تو از محمد ( صلى الله عليه وآله ) و خاندان برگزيده ى او كه امامان نيكوكارند ، مىيافتم آنان را شفيعان خود قرار مىدادم ، پس به حقى كه براى آنان بر خود لازم ساختى از تو مىخواهم كه مرا ، در جمله ى عارفان به آنان و به حق آنان و در زمره ى رحمت شدگان به شفاعت آنان ، وارد سازى ، كه همانا تو ارم الراحمينى . خداوند بر محمد ( صلى الله عليه وآله ) و خاندان پاكش درود فرستد و سلام بسيار برايشان نثار فرمايد ، و حسبنا الله ونعم الوكيل . خدا ما را كفايت كننده و سرپرست و بسيار وكيل خوبى است " . ترجمه منظوم زيارت جامعه در اسفند 1380 در مدينهء منوره ( كه خداوند متعال نصيب خواننده گرامى نيز فرمايد ! ) در انديشه ترجمه ى سنگين همين زيارت جامعهء امام هادى ( عليه السلام ) بودم تا در اين نوشته درج گردد ، در محفل پر جمعيت و شكوهمند روحانى ، حضور داشتم كه مداح اهل بيت ( عليه السلام ) آقاى صادق آهنگران [ شاعر جبهه‌ها ] اين شعر زير را با صداى زيبا و آهنگ دل‌ربا قرائت نمودند ، و مردم را شديدا تحت تأثير قرار دادند ، در اثناى استماع اشعار ، پى بردم كه برخى از ابيات اين منظومه ، ترجمهء شاعرانه همان مضامين ، زيارت جامعه مىباشد . پس از پايان جلسه ، از خوانندهء محترم پرسيدم اين اشعار از چه كسى بود ؟ گفتند : از جناب آقاى " جواد محدث " دام افضاله شاعر اهل بيت ( عليه السلام ) ( 1 ) اكنون كه ترجمهء فارسى

--> 1 . برگ و بار گزيدهء اشعار جناب آقاى محدث ، ص 57 .