همان شكر و سپاس و شناخت عطاكنندهء نعمت مىباشد " . ( 1 ) شرح كوتاه : گاهى در امور دنيوى ، جوائز و بازده كارها مد نظر مىباشد نوعا كارهائى كه درآمد كافى و بازده مناسبى نداشته باشد مورد توجه واقع نمى گردد در امور عبادى و أخروى هم كارها بر عكس مىباشد گاهى نفس عمل خود ره گشا است همين ارتباط سپاس و تشكر از نعمتها موجب خشنودى و رضاى الهى است و عامل ارتباط مخلوق با خالق مهربان خويش . شكر نعمت ، نعمتت افزون كند * كفر نعمت ، از كفت بيرون كند 21 . تجليل از مقام علم و دانش " فرزند برومند امام هادى ( عليه السلام ) از پدر عاليقدرش ، نقل مىكند كه روزى در محضرش از مرد دانشمندى تعريف كردند كه با فضل و دانش خود يكى از مخالفين را سر جاى خود نشانده و او را سرافكنده و خجل ساخته است . امام در صدر مجلس با بعضى از بزرگان علوى و شخصيتهاى برجسته بنى هاشم نشسته بودند كه خبر ورود او را دادند . امام ( عليه السلام ) او را به كنار خود دعوت كرد و در پهلوى خويش ، روى تخت نشاند ، اين امر بر سادات و مشايخ علوى سخت گران آمد به حدى كه نتوانستند خود را نگه دارند ، و لب به اعتراض گشودند و علنا بالا قرار گرفتن او را مورد انتقاد قرار دادند . امام در پاسخ اعتراض آنان فرمود : آيا شما به داورى قرآن حاضريد كه ميان ما قضاوت نمايد ؟ آيا قرآن نمى فرمايد : هنگامى كه وارد مجلس مىشويد براى همديگر ، جا باز نمائيد تا خداوند گشايشى به نفع شما انجام دهد ؟ در پايان مىفرمايد : خداوند درجات افراد با ايمان را بالا مىبرد و آنان كه بهره اى از علم و دانش دارند داراى درجاتى بالاتر خواهند بود . خداوند متعال در اين آيه افراد با ايمان را بر ديگران ، و دانشمندان را بر ديگران ، ترجيح و برترى داده است . آن احتجاجاتى كه او با مخالفين انجام داده است ، شرف و فضيلتش از هر نسب و تبار برتر است " . ( 2 )

--> 1 . ابن شعبه حرانى ، تحف العقول ص 363 . 2 . حلية الاولياء ج 4 ، ص 454 .