دستور داده اند كه طبق درخواست فرماندار و فرمانده جنگ و امام جمعه شهر مدينه ، عبد الله فرزند محمد را كه مرتكب خلاف و اهانت در مورد شما گرديده است از مقام خود معزول ، و به جاى او محمد بن فضل منصوب شود . او دستور كامل دارد كه در تعظيم و تكريم و فرمانبردارى از اوامر و دستورهاى شما نهايت سعى و تلاش را داشته باشد تا بدان وسيله به خدا و رسول و أمير المؤمنين تقرب جويد . ما مشتاق زيارت شما هستيم تا تجديد عهدى ، صورت گيرد . اگر اين دعوت ما ، مورد پذيرش و علاقهء شما باشد مىتوانيد با همهء اهل و عيال و دوستان و علاقه مندان خود ، به سوى ما حركت كنيد . در مسير راه هر كجا دل شما خواست همانجا رحل اقامت افكنيد و خودتان برنامهء سفر خود را در اختيار داشته باشيد . و اگر خواسته باشيد كه خدمتگزار مخصوص ما " يحيى فرزند هرثمه " و سربازان زيردست او با شما و در ملازمت ركاب باشند و در طول راه به خدمتگزارى شما مفتخر گردند ، مانعى از طرف ما نيست . چون احترام شما لازم و شما از محبوب ترين و نزديكترين افراد ، پيش ما هستيد . والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته " اين نامه كه به تاريخ 242 هجرى با انشاء كاتب مخصوص خليفه ، " ابراهيم بن عباس " به رشته تحرير در آمده است در ظاهر امر ، حاكى از ادب و احترام خليفه است ولى در حقيقت امر ، دستور جلب و احضار آن حضرت مىباشد چون از استقبال سرد و برنامه‌هاى بعدى كه ترتيب داده بودند ، حقيقت امر روشن گرديد كه در جاى خود شرح داده شده است . پس از دريافت اين نامه بود كه امام هادى ( عليه السلام ) به اتفاق فرزندان و اهل و عيال كه در ميان آنان فرزند عزيزش حسن بن على هم بود ، از حجاز به عراق ، مقر خليفه ، حركت كرد و وارد شهر سامراء گرديد . خليفه عباسى در ظاهر امر از آن حضرت استقبال و احترام به جا آورد ولى در باطن مىخواست او را تحقير نمايد ، چنان كه مورخان نوشته اند : همگام ورود امام ( عليه السلام ) به عنوان آنكه هنوز محل مناسبى ، تدارك ديده نشده است ، آن حضرت را چند روز در كاروانسراى " صعاليك " جا داد و بارها در خارج از فرصتهاى