دهم باز خون ديد و پاك شد ، تمام ده [ 1 ] روز نفاس بوده و هر گاه اوّل ، مثلا خون نديد و روز پنجم خون ديد و روز دهم قطع شد پنج روز اوّل پاك بوده و پنج روز آخر را نفاس حساب كند . مسأله 259 - هر گاه خون نفاس بعد از تولد تمام طفل تا ده روز قطع شد ، نفاسش همان است و هر گاه از ده روز تجاوز كند غير صاحب عادت عددية [ 2 ] ده روز بگيرد نفاسش را و صاحب عادت عدديه عادتش را بگيرد و احوط تا ده روز است و احوط [ 3 ] ديگر قضاء كردن نماز بعد از عادتش است . مسأله 260 - هر گاه خون نفاس در بين ده روز قطع شد و ضعيفه غسل كرد و روزه گرفت ، در بين ده روز باز خون ديد ، معيّن است بر او افطار ، خواه صاحب عادت باشد و قبل از انقضاى عادتش باشد يا غير ذات العادة [ 4 ] باشد و اگر بعد از عادتش باشد ، احوط اتمام صوم است و بعد قضاء كند [ 5 ] و همچنين است حكم نمازش . [ 6 ] مسأله 261 - منتهاى نفاس ده روز است ، اگر چه اولى رعايت احتياط [ 7 ] است تا هيجده روز به جمع نمودن ميان احكام استحاضه و نفاس . مسأله 262 - هر گاه زن دو طفل زايد ، بعد از تولد طفل دويّم ، اول اعتبار ده روز

--> [ 1 ] - ( يزدى ) احوط در پاكى ميان دو خون جمع است ما بين احكام طاهر و نفساء . [ 2 ] ( شيرازى ) بلكه تا هيجده روز على الاحوط . [ 3 ] ( ميرزا ) اين احتياط ترك نشود . [ 4 ] ( يزدى ) پس اگر از ده روز تجاوز نكرد تمام نفاس است و الَّا غير ذات العادة ده روز را نفاس قرار دهد و ذات العادة رجوع به عادت كند و در نقاء متخلَّل مراعات احتياط كند . [ 5 ] ( يزدى ) اگر از ده روز تجاوز نكند و امّا نماز ، پس مطلقا قضاء ندارد مگر نكرده باشد و از ده تجاوز كند . [ 6 ] ( صدر ) و اگر نماز كرد ديگر قضائى لازم نيست . [ 7 ] ( شيرازى ) گذشت كه در غير ذات العادة احوط است [ در حاشيهء مسألهء 259 ] ( خراسانى ) اين احتياط ترك نشود .