رود كفايت مىكند در غسل . مسأله 165 - هر گاه شخص نذر كند كه صد صلوات بفرستد با طهارت ، پس آن وضو را به نيّت نذر واجب بسازد ، هر نماز واجب و هر عبادت ديگر را به آن وضو مىتواند كرد . مسأله 166 - هر گاه شخص نمىدانست كه قدرى باطن دماغ را به جهت مقدّمه بايد شست و زمان گذشته را نمىداند كه شسته شده باطن دماغ يا نه ، وضو و عبادت گذشته اش صحيح است . مسأله 167 - هر گاه رطوبت كف دست كفايت نكند مسح را ، از موضع [ 1 ] ديگر از وضو بگيرد رطوبت را و مسح كند و سر گرفتن وضو لازم نيست . [ 2 ] مسأله 168 - پيش از وقت ، وضوى تهيّأ [ 3 ] مستحب است هر گاه بداند كه اگر تأخير كند نماز در اول وقت از او فوت مىشود و اگر صبر كند بعد از دخول وقت وضو بسازد احوط است . مسأله 169 - هر گاه سهوا شخص به آب غصبى وضو بسازد ، صحيح است ، بلى قيمت آب بر ذمّه اش تعلَّق مىگيرد . مسأله 170 - استنجاء به سنگ و شبه آن بايد عددش سه [ 4 ] باشد و هر گاه از سه بر طرف نشد ، زياد كند تا بر طرف شود . مسأله 171 - خون بواسير اگر مشقت [ 5 ] در تطهيرش باشد عفو است ، مثل قروح و جروح . مسأله 172 - شخص بعد از وضو يا غسل مانعى در بدن ديد و شك دارد كه

--> [ 1 ] - ( شيرازى ) احوط تقديم گرفتن از وجه است . [ 2 ] ( ميرزا ) اگر تقصير موجب وفا كردن نباشد . ( يزدى ) مطلقا لازم نيست . [ 3 ] ( صدر ) در استحباب وضو از براى تهيّأ اشكال است . ( يزدى ) احوط قصد كردن بر طهارت است . [ 4 ] ( يزدى ) اقوى كفايت ذو الجهات است . [ 5 ] ( يزدى ) يعنى مشقّت نوعى .