مسأله 1393 - هر گاه سگ شكارى را تلف كند ، چهل درهم نقره بدهد . مسأله 1394 - هر گاه سگ پاسبان گوسفند [ 1 ] باشد ، يك گوسفند يا بيست درهم بدهد و اگر سگ پاسبان زراعت باشد يك گندم كه هفت من و نيم [ 2 ] تبريز و سه سير تبريز - و سه سير تبريز دوازده مثقال صيرفى است - بدهد . مسأله 1395 - اگر حيوانى زراعت يا مال كسى را تفريط كند ، اگر صاحبش تفريط كرده در حفظ آن ، بايد غرامت بكشد . [ 3 ] مسأله 1396 - هر گاه كسى يكى را عمدا كشت ، او را عفو كنند ، يا به ديه مصالحه كنند ، علاوه بر غرامت ، بايد قاتل ، هر سه كفارهء « 1 » روزهء ماه مبارك رمضان را بدهد . مسأله 1397 - هر گاه كسى قتل خطا يا شبه خطا [ 4 ] كند ، علاوه بر ديه بايد يكى از سه كفاره به ترتيب كه اول بنده آزاد كردن و آخر شصت مسكين طعام دادن است ، بدهد . مسأله 1398 - امّا هر گاه كسى مؤمنى را بكشد به گمان [ 5 ] كافر حربى ، ديه لازم [ 6 ] نيست ، اما كفّاره لازم است .

--> « 1 » سه كفارهء روزهء رمضان عبارت است از : آزاد كردن برده ، دو ماه روزه گرفتن و به شصت مسكين طعام دادن . [ 1 ] ( يزدى ) اقوى در اين و در سگ پاسبان حائط وجوب قيمت آن است . [ 2 ] ( يزدى ) بلكه نه من و نيم تبريز و سه سير و چهارده مثقال . [ 3 ] ( خراسانى ) اين مسأله تفصيلى دارد . [ 4 ] ( خراسانى ) در شبه عمد اكثر چنين گفته‌اند و لكن در بعضى صورتش بعضى كفّاره قائل نشده‌اند . مسأله محتاج به تأمل است . [ 5 ] ( يزدى ) و در دار الحرب . [ 6 ] ( خراسانى ) اگر دار الحرب باشد بنا بر قول اكثر دارد و بعضى قائل به وجوب ديه شده‌اند ، مسأله محتاج به تأمل است .