فصل 78 در ضالَّه است مسأله 1293 - هر گاه حيوانى [ 1 ] صحيح در بيابانى در آب و علف بيابند ، مثل گوسفند و مثل آن ، جايز است گرفتن آنها را و اگر بداند كه محفوظ نيستند به قصد ملكيّت خود بگيرند جايز [ 2 ] است . مسأله 1294 - هر گاه مالى به قدر درهم بيابد در آبادى يا در جاده بيابان يا در خانه خود كه احتمال مال خود نمىدهد و مأيوس است از پيدا شدن صاحبش و خود فقير باشد ، مىتواند تصرف كند كه صدقه بر نفس خود حساب كند [ 3 ] و هر گاه مأيوس از صاحبش نيست ، در جمعيّت مردم چون بازار و مسجد روزى دو دفعه تا يك هفته بعد هر هفته يك دفعه تا ماه بعد هر ماهى يك دفعه تعريف كند تا سال ، كفايت مىكند با صدق عرفى . مسأله 1295 - هر گاه در بين سال مأيوس از صاحبش شده يا بعد از سال ، او خود مىتواند تصرّف كند به شرط آن كه از صاحبش مأيوس شده باشد يا تصدّق بدهد

--> [ 1 ] ( صدر ) اين مسأله تفصيلى دارد كه منافى با وضع حاشيه است . [ 2 ] ( خراسانى ) لكن ضامن است . [ 3 ] ( ميرزا ) احوط تصدق دادن است به غير « 1 » [ = « 1 » ( يزدى ) لكن تملك كردن بدون قصد صدقه جايز است . ] .