مسأله 927 - هر گاه زن قابل تمتع بوده باشد و زوج خود را منع كند ناشزه است ، مستحق نفقه و كسوه و سكنى نمىباشد . مسأله 928 - هر گاه بعد از عقد معلوم شود كه زوج كافر بوده ، عقد باطل است و زوجه مستحق مهر المثل است اگر مقاربت شده . مسأله 929 - هر گاه منقطعه مدتش را شخص بخشيد يا سر آمد و خواهد او را به عقد خود در آورد ، در عدّه جايز است . مسأله 930 - هر گاه مردى بنويسد از براى شخصى در بلاد بعيده كه فلانه صغيره را به فلان مبلغ و زمان معينى به عقد من درآور ، به جهت محرميّت جايز است . مسأله 931 - هر گاه پدر طفل صغيره ، جدّ مادرى طفل را وكيل كند ، به هر قسم و هر زمان كه مصلحت مىدانى فلانه صغير را به جهت محرميّت جايز است . مسأله 932 - هر گاه زن قابل تمتع [ 1 ] باشد و عقد كنى و لو منقطعه [ 2 ] و قصد تمتّع هم نداشته باشى محرميّت حاصل مىشود . مسأله 933 - در عيب زن يا مرد كه باعث فسخ مىشود ، احتياج به طلاق نيست ، بلكه به فسخ ، افتراق حاصل مىشود ، بلكه اگر مقاربت شده صداق مىخواهد و اگر نشده [ 3 ] نمىخواهد . [ 4 ] مسأله 934 - كنيز معقوده كه آزاد شود ، مخيّر [ 5 ] است ميان فسخ عقد يا امضا ، اگر فسخ كرد و مدخوله هست ، تمام صداق را مالك كنيز مىبرد . مسأله 935 - شوهرى كه زن پيش از نه سال خود را افضا كند [ 6 ] حرام مؤبّد

--> [ 1 ] - ( يزدى ) بلكه و لو نباشد . [ 2 ] ( نجفى ) احوط در انقطاع ادخال قدرى از زمان بلوغ است ، اگر زن صغيره باشد . [ 3 ] ( نجفى ) ثبوت نصف مهر در عنين احوط است ، بلكه خالى از قوت نيست . [ 4 ] ( يزدى ) مگر در عنين كه بايد نصف مهر را بدهد . [ 5 ] ( ميرزا ) اگر شوهرش آزاد باشد محل تأمل است . ( خراسانى ) اقوى عدم فرق است بين آزاد و غيرش . [ 6 ] ( يزدى ) گذشت حكم اين مسأله [ حاشيه مسألهء 852 ] .