لموكلي » كفايت مىكند . مسأله 857 - اگر منقطعه باشد بگويد : « زوجتك نفسى فى المدّة المعلومة على المبلغ معلوم » جواب بگويد : « قبلت لنفسي » كفايت مىكند . مسأله 858 - اگر مرد بگويد : « زوّجت نفسى لنفسك » زن بگويد : « قبلت لنفسي » كفايت نمىكند . مسأله 859 - طرف ايجاب [ 1 ] و قبول ، احوط [ 2 ] تعدّد موجب و قابل است و جواب بايد فورى باشد . مسأله 860 - صيغه فارسى كفايت نمىكند ، در حال اختيار كه بتوان به عربى گفت ، احوط آن است كه هر گاه يكى به عربى بتواند بگويد وكيل طرفين شود و به قالبى هم بگويند ، يعنى مجرد لفظ عربى را تعليم آن كه نمىداند بكند [ 3 ] همان لفظ عربى را بگويد و اگر ممكن نشود و لو به توكيل به فارسى مىتوان [ 4 ] گفت . مسأله 861 - در دائم ، تعيين مهر لازم نيست هر گاه تعيين نكردند ، به مهر المثل بر مىگردد نه مهر السنه . مسأله 862 - هر گاه زن بالغه رشيده باشد ، اذن پدر شرط نيست احوط [ 5 ] و اولى اذن پدر است و همچنين برادر و مادر شرط نيست . مسأله 863 - اگر يك حرف از صيغه عقد را غلط بگويد كه مغيّر معنى باشد ، عمدا يا سهوا يا قصد ايجاب و انشاء نداشته باشد ، باطل است . مسأله 864 - عقد فضولى صحيح است و با اكراه صحيح نيست [ 6 ] و اگر بعد راضى

--> [ 1 ] - ( يزدى ) اگر چه كفايت اتّحاد خالى از قوّت نيست . [ 2 ] ( خراسانى ) اولى مراعات اين احتياط است . ( صدر ) اين احتياط را ترك ننمايند . [ 3 ] ( ميرزا - يزدى ) تا ممكن شود تفهيم معنى نيز نمايد و لو اجمالا . [ 4 ] ( صدر ) عدم امكان در عقد نكاح فرضى است بسيار بعيد . [ 5 ] ( ميرزا - يزدى ) ترك اين احتياط نشود . ( خراسانى ) محل اين احتياط در خصوص باكره است و مع ذلك ترك اين احتياط عيب ندارد ، ( صدر ) در غير بكر اين احتياط ضعيف است . [ 6 ] ( ميرزا - يزدى ) يعنى قابل لحوق اجازه است و مراد از عدم صحّت با اكراه بى لحوق رضا است .