ندارد ، بلكه [ 1 ] تمام را به هر يك مىتوان [ 2 ] داد . مسأله 814 - قرض [ 3 ] سابق را از ربح اين سال مىتوان [ 4 ] داد ، پيش از اخراج خمس . مسأله 815 - هر گاه شخص سهم امام را از خمس بى اذن مجتهد به سادات داد ، دوباره بدهد به مجتهد يا به اذن مجتهد على الاحوط الاشهر . [ 5 ] مسأله 816 - هر گاه شخص پيش از تعلَّق گرفتن خمس به مال ، چيزى به سادات فقير بدهد به عنوان قرض و وكيل شود كه هر وقت خمس بر او تعلق مىگيرد از جانب ايشان بر دارند ، ضرر ندارد ، به شرط آن كه بر استحقاق باقى باشد . مسأله 817 - شخص درختى نشاند براى تجارت يا امر معاشش [ 6 ] هر ساله نموّى كه مىكند بعد از وضع مؤنهء خمس آن را بدهد . مسأله 818 - شخص خمس بر ذمّه اش بود نداد تا فقير شد ، كم كم به دستش كه مىآيد به اولاد خود كه سيد و فقير باشند بدهد ضرر ندارد و احتياطا [ 7 ] به اذن مجتهد باشد . مسأله 819 - هر گاه شخص بعد از يك سال از ارباح مكاسبش به جهت خانه يا فرش يا ظرف و ما يحتاج ديگرش ذخيره كرده ، خمسش را بدهد بنا بر احتياط . [ 8 ]

--> [ 1 ] - ( خراسانى ) در مقدار نفقهء لازمه بر آن بر تقدير قناعت آن . ( ميرزا ) هر گاه موجود باشد احتياط در بسط است نه در تسويه . [ 2 ] ( ميرزا - يزدى ) يعنى بسط بر اضعاف لازم است . [ 3 ] ( صدر ) محسوب بودن دين سابق اگر قدرت بر اداء آن داشت و تأخير نمود محل تأمل است . [ 4 ] ( يزدى ) اگر مال به اداء آن نداشته باشد تا حال حصول ربح . [ 5 ] ( يزدى ) دور نيست جواز امضاى آن از براى مجتهد اگر در محل خود واقع شده . [ 6 ] ( صدر ) تعلق خمس در نشاندن درخت به جهت امرار معاش معلوم نيست . [ 7 ] ( خراسانى ) مراعات اين احتياط در خصوص سهم سادات لازم نيست . ( خراسانى ) بلكه وجوبا در مقدار سهم امام . [ 8 ] ( ميرزا - خراسانى ) اين احتياط ترك نشود .