فصل 32 در احكام مسافر است مسأله 613 - مسافر بايد قصد طى كردن هشت فرسخ متّصل داشته باشد ، يا چهار فرسخ رفتن و چهار فرسخ بر گشتن در يك روز [ 1 ] يا در يك شب يا به قسمى كه شب فاصله نشود و هر گاه در بين چهار فرسخ شبى فاصله بشود ، احتياط جمع است مگر آن كه قصد ماندن ده روز تمام كند ، پس اتمام معين است . مسأله 614 - امّا حد فرسخ ، سه ميل است ، هر ميلى چهار هزار ذراع است و هر ذراعى به كلفتى بيست و چهار انگشت و هر انگشتى به كلفتى هفت جو و هر جوى به كلفتى هفت مو از موهاى وسط يابو است ، هر گاه از اين مسافت چيزى كمتر باشد يا شك يا مظنّه در مسافت باشد ، نماز تمام است بلى در صورت مظنّه ، احوط جمع است و اگر ممكن شود تحصيل علم بدون عسر و حرج ، احوط [ 2 ] وجوب تحصيل است . مسأله 615 - اگر در اثناى راه بفهمد كه مسافت هست اگر چه باقى ماندهء راه به قدر مسافت نباشد قصر [ 3 ] كند و ابتداى مسافت از بلدهاى كوچك يا متوسّط از

--> [ 1 ] - ( خراسانى ) على الاحوط ، اگر چه اكتفا به قصد مراجعت از ده روز است . [ 2 ] ( خراسانى ) احتياط لازم نيست . [ 3 ] ( صدر ) احوط جمع است .