ركوع رود ، او هم برود و اگر فراموش كرد ، هر جا كه به خاطرش آيد بخواند هر چه مىرسد و اگر در بين خواندن ، يك جايى صوت امام را بشنود بخواند ضرر [ 1 ] ندارد و اگر عمدا هم نخواند ضرر ندارد و اگر بشنود صوت امام را گوش كند و اگر اخفاتى باشد ذكرى بگويد و اولى سبحان الله گفتن است و قرائت خواندن مكروه است . مسأله 560 - نماز نافله را مىتوان قطع كرد و فريضه را به جماعت اقتدا كرد و هر گاه شخص فريضه را فرادى كرد مىتواند باز مستحبا به جماعت اقتدا كند ، به شرط [ 2 ] آن كه قضاء يقينى بر ذمّه نداشته باشد . مسأله 561 - مأموم در غير ركعت اولش هم چنان مىدانست كه به ركوع مىرسد كه امام راست شد ، خود ركوع رود و در سجده به امام برسد ، اگر چه در سجده دويّم هم باشد و همچنين است در ركعت اول اگر در حال قيام امام تكبير بگويد و احوط [ 3 ] در اين صورت قصد فرادى يا بعد از اتمام اعاده است . مسأله 562 - اگر پيش از امام سهوا سلام واجب را گفت ، احوط [ 4 ] اين است كه بعد از امام باز بگويد و دو سجده سهو قربة إلى الله به جا بياورد و اگر عمدا گفت بى قصد انفراد احتياطا [ 5 ] نماز را اعاده كند . مسأله 563 - هر گاه در مسجدى وارد شوى كه يك امام راتب دارد نه متعدد [ 6 ] و در نماز باشند يا فارغ شده باشند و در تعقيب باشند و تو خواهى فرادى نماز كنى و

--> [ 1 ] - ( ميرزا - يزدى ) احوط آن است كه همين كه صوت امام را شنيد فى الجمله ، ترك كند قرائت را بالمرّة . [ 2 ] ( صدر ) رعايت اين شرط لازم نيست . [ 3 ] ( يزدى ) اين احتياط ترك نشود . ( شيرازى ) اين احتياط در هر دو صورت ترك نشود . [ 4 ] ( يزدى ) لكن واجب نيست . [ 5 ] ( يزدى ) لكن واجب نيست . [ 6 ] ( يزدى ) بلكه مطلقا .