جهت هر زيادتى احتياطا به جا آورد . مسأله 411 - جورابى كه ساق پا را نپوشاند - چه مرد و چه زن - نماز به آن نكند على الاحوط [ 1 ] ، اگر چه چيز ديگرى به آن به پوشاند و همچنين غير جوراب هم همين حكم دارد . مسأله 412 - نماز مستحبى هر گاه طمأنينه و شرايطش را از روى مسامحه يا عمدا به جا نياورى ، باطل است . مسأله 413 - هر گاه ببينى كه شخص طمأنينه و شرايط نماز را درست به جا نمىآورد اگر جاهل است واجب است او را ارشاد كنى و اگر عالم است بايد او را امر به معروف كنى با شرايط . مسأله 414 - وطن فعلى ، زياده از دو وطن مشكل است . مسأله 415 - هر گاه هجرت كند شخص از وطن و ديگر قصد شش ماه ماندن در آنجا نداشته باشد و ملكى داشته باشد ، در عود به آنجا احتياطا [ 2 ] نمازش را جمع كند ، مگر آن كه قصد اقامه كند . مسأله 416 - نماز غفيله بعد از نماز مغرب ، به قصد دو ركعت نافلهء مغرب [ 3 ] مىتوان كرد . مسأله 417 - هر گاه شخصى نماز كرد به قصد ادا بعد معلوم شد كه قضاء بوده ، صحيح است ، احوط [ 4 ] اين است كه دو دفعه به نيّت قضاء آن را به عمل آورد و همچنين است عكس . مسأله 418 - هر گاه مقام تقيّه باشد و شخص مىتواند مثلا بر بوريا سجده كند با

--> [ 1 ] - ( خراسانى ) مراعات اين احتياط لازم نيست . ( يزدى ) اقوى جواز است . [ 2 ] ( يزدى ) و اقوى كفايت قصر است . [ 3 ] ( ميرزا ) و احوط قصد خصوصيّت غفيله نكردن است بلكه به جا آورد به رجاء اين كه غفيله شايد به همين ادا شود . ( يزدى ) به قصد خود غفيله هم مىتوان كرد . [ 4 ] ( شيرازى ) اگر قصد خصوصيّت نمود ترك احتياط ننمايد .