بخش اول / ولادت و امامت آن بزرگوار . . . امام جواد ( عليه السلام ) آنچنان كه از نام زيبايش پيدا است ، امام با ذل و بخشنده و سخاوتمند و كريم مى باشد . درياى كرم وجود و فضل او ، مورد اتفاق دوست و دشمن مى باشد . اين پيشواى معصوم ، روز جمعه نوزدهم ماه مبارك رمضان ، ماه عبادت و نيايش ، به سال يكصد و نود و پنج هجرى در پايگاه نشر معارف اسلام ، ( مدينه ) قدم به عرصه حيات گذاشت و وارث مقام نبوت و تفسير كنندهء حقائق ناب اسلام گرديد . ( 1 ) نهمين ستاره برج امامت ، و يازدهمين كوكب درخشندهء عصمت و طهارت ، كه نخستين و آخرين فرزند پيشواى هشتم ، حضرت على بن موسى الرضا ( عليه السلام ) بود با نام محمد ( عليه السلام ) موسوم گرديد تا تجديد كنندهء خاطرات و مجاهدات نياى بزرگوارش ، پيامبر عاليقدر اسلام باشد ، بعدها در اثر زهد و ورع و تقوايى كه از او مشاهده شد به لقب " تقى " موسوم گرديد و در اثر بخشندگى و سخاوتى كه در راه خدا داشت به لقب " جواد " نيز معروف شده است . مادر با فضيلت و پاكدامن او به نام " سبيكه " يا " خيزران مصرى " أم ولدى است كه تبارش به ماريه قبطيه مادر ابراهيم همسر گرامى رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) مى رسد . او از نظر فضيلت و تقوا ، در حدى بود كه مورد توجه پيشوايان معصوم ( عليه السلام ) قرار داشت . در آن حديثى كه از امام موسى بن جعفر ( عليه السلام ) نقل شده است ، امام ( عليه السلام ) او را مشمول عنايات خاص خود قرار داده است و به " ابن سليط " يكى از ياران خود توصيه مى فرمايند : " اگر امكان ملاقات او را داشتى ، سلام مرا به او ابلاغ نما " . ( 2 ) او در تحت مراقبت پدر معصوم ( عليه السلام ) و در دامن پر فضيلت چنين مادر پرهيزكار و

--> 1 . كافى ج 1 ، ص 493 ، ارشاد مفيد . 2 . سفينة البحار ج 2 ، ص 310 .